Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 14:22

Ա. Լոպուխին

«Մի՞թե հեթանոսների ունայն աստվածների մեջ անձրև տվող կա, կամ մի՞թե երկինքն ինքն իրենով կարող է ցող տալ. մի՞թե դա Դու չես, Տե՛ր, մեր Աստվա՛ծ: Քեզ վրա ենք մենք հույս դնում. որովհետև Դու ես անում այս բոլոր բաները»։ (Սինոդական թարգմ.) [22]
 
 «Քո փառքի աթոռը».  Երուսաղեմի տաճարն է:

---------------------------------------

[22](Էջմիածին թարգմ.) Հեթանոսական կուռքերի մէջ կա՞յ արդեօք մի կուռք, որ անձրեւ բերի, կամ թէ կարո՞ղ է երկինքը ինքն իրեն հեղեղ տեղալ. այդ անողը միթէ դու ինքդ չե՞ս, ո՛վ Տէր Աստուած մեր, եւ մենք քեզ վրայ ենք դնում մեր յոյսը, քանզի դու ես այդ ամէնը կատարում:

(Արարատ թարգմ.) Մի՞թե ազգերի ունայնությունների մեջ անձրև տվող կա, կամ թե անձրևները երկի՞նքն է տալիս. չէ՞ որ տվողը դու ես, ո՛վ Տեր՝ մեր Աստվածը, և մենք հույս ենք դնում քեզ վրա, դու ես անում այս բոլոր բաները։

 (Գրաբար) Միթէ իցէ՞ ի կուռս հեթանոսաց՝ որ տեղասցէ. կամ թէ երկինք տայցե՞ն զլրութիւն իւրեանց. ոչ ապաքէն դո՞ւ ես նոյն Տէր Աստուած մեր, եւ ակն կալցուք քեզ զի դու արարեր զայս ամենայն։