Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 20:11

Ա. Լոպուխին

«Բայց Տերն ինձ հետ է, ինչպես մի զորավոր մարտիկ. դրա համար ինձ հալածողները պիտի սայթաքեն և չպիտի հաղթեն. խորապես պիտի խայտառակվեն, որովհետև վարվեցին անխոհեմաբար. խայտառակությունը հավերժ պիտի լինի, երբևէ չի մոռացվի»։ (Սինոդակ. թարգմ.) [11]

---------------------------------------

[11] (Էջմիածին թարգմ.)  Բայց Տէրն ինձ հետ էր որպէս պատերազմող եւ ուժ էր տալիս: Դրա համար էլ նրանք հալածեցին ինձ, բայց ոչ մի հնարք չկարողացան գտնել, խիստ ամօթով մնացին, որովհետեւ անմիտ վարուեցին: Նրանց անարգանքը թող յաւիտեանս չմոռացուի:
(Արարատ թարգմ.) Բայց զորավոր ախոյանի պես Տերն ինձ հետ է։ Դրա համար ինձ հալածողները պիտի սայթաքեն և չպիտի հաղթեն, որովհետև նրանք խորապես պիտի ամաչեն և չպիտի հաջողեն. նրանց նվաստացումը երբևէ չպիտի մոռացվի։
(Գրաբար) Եւ Տէր ընդ իս էր իբրեւ զպատերազմաւղ՝ եւ զաւրացուցանէր. վասն այնորիկ հալածեցին, եւ իմանալ զհնարս ոչ կարէին. յամաւթ եղեն յոյժ, զի ոչ ինչ իմացան. անարգանք նոցա յաւիտենից մի մոռասցին։