Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 52։22

  Ա. Լոպուխին

«Եվ նրա վրայի խոյակը պղնձե էր, իսկ մեկ խոյակի բարձրությունը հինգ կանգուն էր. և ցանցը ու նռները, որ կային նրա շուրջը, բոլորը պղնձե էին. նույնն էր նաև մյուս սյունը` նռնաձև խնձորակներով։ (Սինոդական թարգմ.) [22]
     
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն  գլուխ 52։1
--------------------------------

[22] (Էջմիածին թարգմ.) Նրանց գլխին պղնձէ խոյակներ կային, ամէն մի խոյակի բարձրութիւնը՝ հինգ կանգուն. մի խոյակի մակերեսը շուրջանակի բոլորում էին ցանցակերպ եւ նռնաձեւ զարդերը՝ համակ պղնձից: Նոյն ձեւի էր եւ երկրորդ սիւնինը, տասներկու կանգուններից ամէն մի կանգունը՝ ութ նռնազարդով:
(Արարատ թարգմ.) Եվ մի պղնձե խոյակ կար նրա վրա. մեկ խոյակի բարձրությունը հինգ կանգուն էր, և խոյակի վրա շուրջանակի ցանց ու նռներ կային, բոլորը՝ պղնձե։ Եվ սրա նման էր նաև մյուս սյունը և նռներով։
(Գրաբար) եւ ախաւեղագէսք նորա պղնձիք. եւ բարձրութիւն միոյ ախաւեղագիսին, ի հինգ կանգնոյ։ եւ վանդակապատք եւ նռնաձեւք ի վերայ ահաւեղագիսին շուրջ շրջանակաւ՝ ամենայն պղնձի։ ըստ նմին աւրինակի եւ երկրորդի սեանն, ութ նռնաձեւ, կանգուն առ կանգուն, յերկոտասան կանգնոյ։