Ա․ Լոպուխին
Վա՜յ արյունահեղության քաղաքին, այն ամբողջովին լիքն է խաբեությամբ և սպանությամբ, նրանում չի դադարում կողոպուտը։ (Սինոդական թարգ․)[3]
Աստծո կողմից լուսավորված Մարգարեի հայացքի առջև Նինվեի կողմից հեղված արյան մի ամբողջ ծով է կանգնում։ Այստեղից էլ նրան «արյան (Եզ․ 22։2−4), ինչպես նաև խաբեության, բռնության և կողոպուտի քաղաք» անվանումն է տրվում։ Որպես ապաշխարության քարոզիչ՝ մարգարեն կցանկանար Նինվեին դնել բարոյական ինքնավերականգնման ճանապարհին, բայց, միևնույն ժամանակ, որպես Աստծո կողմից լուսավորված, ապագան կանխատեսող, նա տեսնում է արդեն անկման վերջին աստիճանին հասած Նինվեի ուղղման ողջ անհնարինությունը: Մարգարեն քաղաքի վերաբերյալ այս երկակի զգացողությունը արտահայտում է մարգարեների կողմից հաճախակի օգտագործվող «վա՜յ, ավա՜ղ» (եբրայերեն՝ «հոյ») ցավալի բացականչություններով (Ես․ 10։1, 18։1, Եր․ 48։1, Ամ․ 6։1, Միք․ 2։1), ինչպես ավելի ուշ այդպիսի «վա՜յ» բացականչությամբ Նինվեի մասին խոսում է արդեն Սոփոնիա մարգարեն (Սոփ․ 3։1), որը գրեթե Ասորեստանի մայրաքաղաքի վերաբերյալ Նավումի՝ սարսափելի մարգարեության կատարման ժամանակակիցն է։
--------------------------------
[3](Էջմիածին թարգ․) Ո՛վ արեան քաղաք, բոլորովին սուտ, անիրաւութեամբ լի, ուր որսը պէտք է փնտռուի:
(Արարատ թարգ․) Վա՜յ արյունալի քաղաքին՝ ամբողջությամբ լի ստով, հափշտակությամբ. որսը չի պակասում։
(Գրաբար) Ո քաղաք արեանց, ամենեւին սուտ՝ լի անիրաւութեամբ, որոյ զննեսցի որսդ։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: