Զաքարիայի մարգարեության մեկնություն 13։2

Ա․ Լոպուխին

«Այն օրն այնպես է լինելու»,− ասում է Զորությունների Տերը,− «որ Ես ոչնչացնելու եմ կուռքերի անուններն այս երկրից, ու նրանք այլևս չեն հիշատակվելու, ինչպես նաև այս երկրի վրայից վերացնելու եմ կեղծ մարգարեներին և չար ոգիներին»: (Սինոդական թարգ․) [2]
   
   Մեղքն ու անմաքրությունը հրեաների մեջ պահպանվում էին հիմնականում կռապաշտության հետ կապվածության և պիղծ ոգու կողմից ոգեշնչվող կեղծ մարգարեների գործունեության պատճառով (Գ Թագ. 22:19−23): Այսուհետ անգամ կուռքերի անուններն են մոռացության մատնվելու, այսինքն` կռապաշտությունը իսպառ վերանալու է. կեղծ մարգարեները դադարելու են ընտրյալ ժողովրդի մեջ հայտնվել, պիղծ ոգու գործունեությունը կաթվածահար է լինելու (տե՛ս Սուրբ Կյուրեղ Ալեքսանդրացի, Վերը հիշատակված ստեղծագործություն, էջ 194): Որպես Մաղաքիայի՝ «մարգարեների կնիքի» նախորդի, Զաքարիայի 13:2 և հաջորդ համարներում էլ կարելի է Իսրայելում մարգարեության ավարտի մոտ լինելու մասին ակնարկ տեսնել: Այստեղ, ակնհայտորեն, խոսքը կեղծ մարգարեների մասին է. սակայն արդեն իսկ առանց որևէ կոնկրետացման «nethi'im» բառի կիրառությունը որոշ մեկնաբանների կարծիքով վկայում է այն մասին, որ Զաքարիան նկատի ունի այն ժամանակը, երբ միայն կեղծ մարգարեներ են լինելու (Keil. Op. cit. S. 642, 643; ZATW. 1881, S. 90–91; Smith. P. 484; Marti. Op. cit. S. 449; И. Kорсунский. Иудейское толкование Ветхого Завета. М., 1882. С. 88–89)։
--------------------------------
[2](Էջմիածին թարգ․) Այն օրը Տէրը պիտի վերացնի կուռքերի անունները երկրից, նրանք այլեւս չպիտի յիշուեն. պիտի վերացնի երկրից սուտ մարգարէներին եւ պիղծ ոգիներին,
(Արարատ թարգ․) «Այդ օրը,- ասում է Զորքերի Տերը,- կուռքերի անունները պիտի ջնջեմ երկրից, և այլևս չպիտի հիշվեն։ Եվ մարգարեներին էլ և անմաքուր հոգին պիտի վերացնեմ երկրից։
(Գրաբար) Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ բարձցէ Տէր զանուանս կռոց յերկրէ, եւ ոչ եւս եղիցի յիշատակ նոցա, եւ զսուտ մարգարէսն՝ եւ զայսս պիղծս բարձից յերկրէ։