Սրբ. Հովհան Ոսկեբերան (†407)
«Սակայն սաստիկ քամին տեսնելով՝ վախեցավ, և երբ սկսեց սուզվել, աղաղակեց ու ասաց. «Տե՛ր, փրկի՛ր ինձ»»։
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 14:29
Հովհաննես Ծործորեցի (†1338)
Սակայն տեսնելով ուժգին քամին՝ վախեցաւ: Եւ երբ սկսեց սուզուել, աղաղակեց ու ասաց. «Տէ՛ր, փրկի՛ր ինձ»:
Տեսնելով սաստիկ քամին՝ վախեցավ:
Մեծին հաղթեց, որ քայլեց [ջրերի] վրայով, իսկ քամուց վախեցավ: Որովհետև այդպիսին է մեր մարդկային բնությունը. շատ անգամ մեծամեծ առաքինություններ է գործում, իսկ փոքր բաներից խեղճանում է, ինչպես Եղիան [վախեցավ] Հեզաբելից (Գ Թագ. 19:1-4), Մովսեսը՝ եգիպտացուց (Ելք 2), և Դավիթը [հաղթվեց] Բերսաբեեից (Բ Թագ. 11): Այդպես էլ Պետրոսը, երբ ալեկոծություն էր, իջավ [ջրերի վրա], իսկ քամու սաստկությանը չդիմացավ, այն էլ, երբ Քրիստոսը մոտ էր: Սրանից սովորում ենք, որ օգուտ չկա Քրիստոսին մոտ լինելուց, եթե մոտ լինելը հավատով չէ: [Սա պատահեց] նաև, որպեսզի տարբերություն լիներ Ուսուցչի և աշակերտի միջև և աշակերտները մխիթարվեին, որովհետև եթե այն երկուսի վրա բարկացան (Մատթ. 20։24), որքան ավելի այստեղ [Պետրոսի վրա կբարկանային] (քանի որ դեռ Հոգին չէին առել):
Երբ սկսեց ընկղմվել, աղաղակեց ու ասաց. «Տե՛ր, փրկի՛ր ինձ»:
Քանի որ արդեն փորձով գիտեր Նրա զորությունը, որ լռեցրեց ալեկոծությունը (Մատթ. 8։26), ուստի իջավ [ջրի վրա], և երբ սկսեց ընկղմվել, աղաղակ բարձրացրեց թե՝ փրկի՛ր այս ընկղմումից: Բայց այս առաքյալին գովեստի է [արժանացնում] այն, որ նա փորձության սկզբո՛ւմ դիմեց [Հիսուսին]:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան (†1918)
Սակայն տեսնելով ուժգին քամին՝ վախեցաւ: Եւ երբ սկսեց սուզուել, աղաղակեց ու ասաց. «Տէ՛ր, փրկի՛ր ինձ»:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 14:24
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: