Մեկնություն Անգեի Մարգարեության 2։13

Ա․ Լոպուխին

 «Եթե մի մարդ սրբագործված միս տանի իր հագուստի քղանցքի մեջ, և իր հագուստը դիպչի հացին կամ թանին կամ գինուն կամ յուղին կամ բոլոր կերակուրներին, մի՞ թե դա կսրբանա»: Քահանաները պատասխան տվեցին և ասացին. «Ոչ»: (Սինոդական թարգ․)[13]
   
Տե՛ս Անգե գլուխ 2:11
--------------------------------
[13](Էջմիածին թարգ․) «Եթէ մի մարդ սրբագործուած միս տանի իր հագուստի քղանցքի մէջ, եւ իր հագուստը դիպչի հացին, կամ թանին, կամ գինուն, կամ իւղին, կամ բոլոր կերակուրներին, մի՞թէ դա կը սրբանայ»»: Քահանաները պատասխանեցին եւ ասացին. Ոչ:
(Արարատ թարգ․2:12) "Եթե մի մարդ սրբացված միս տանի իր հանդերձի քղանցքում և քղանցքով դիպչի հացի կամ ապուրի, գինու կամ յուղի կամ որևէ կերակուրի, մի՞թե դրանք սուրբ կդառնան"»։ Քահանաները պատասխանեցին և ասացին՝ ոչ։
(Գրաբար) Եթէ առնուցու մարդ միս սուրբ ի դրաւշակ հանդերձի իւրոյ, եւ մերձեսցի ձորձք իւր ի հաց կամ ի թան, կամ ի գինի, կամ յեւղ, կամ յամենայն կերակուրս՝ իցէ՞ թէ սրբեսցի։ Պատասխանի ետուն քահանայքն եւ ասեն. Ոչ։