Դանիելի մարգարեության մեկնություն 6(5):19

Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան

եւ այն հզօրութեան պատճառով, որ տուեց նրան, բոլոր ազգերը, ժողովուրդներն ու լեզուները զարհուրելով դողում էին նրանից. նա ում ուզում էր՝ հարուածում էր, ում ուզում էր՝ սպանում, ում ուզում էր՝ բարձրացնում եւ ում ուզում էր՝ խոնարհեցնում:
   
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 6(5):18
   

Ա. Լոպուխին

«Նրան տրված այդ մեծության առջև բոլոր ժողովուրդները, ցեղերն ու լեզուները դողում և վախենում էին նրանից. նա ում ուզում էր, սպանում էր, և ում ուզում էր, ողջ էր թողնում, ում ուզում էր, բարձրացնում էր, և ում ուզում էր, ցածրացնում էր»։ (Սինոդական թարգ․) [19]
   
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 6(5):18
--------------------------------
[19](Էջմիածին թարգ․) եւ այն հզօրութեան պատճառով, որ տուեց նրան, բոլոր ազգերը, ժողովուրդներն ու լեզուները զարհուրելով դողում էին նրանից. նա ում ուզում էր՝ հարուածում էր, ում ուզում էր՝ սպանում, ում ուզում էր՝ բարձրացնում եւ ում ուզում էր՝ խոնարհեցնում:
(Արարատ թարգ․ 5։19) Եվ նրան տրված այն մեծության պատճառով բոլոր ժողովուրդները, ազգերն ու լեզուները դողում ու վախենում էին նրանից։ Ում ուզում էր, սպանում էր, և ում ուզում էր, ապրեցնում էր, և ում ուզում էր, բարձրացնում էր, և ում ուզում էր, ցածրացնում էր։
(Գրաբար) և’ի մեծութենէն զոր ետ նմա, ամենայն ազգք և ազինք և լեզուք զարհուրեալ դողայինյերեսաց նորա. զորս կամէր հարկանէ՛ր, զորս կամէր սպանանէ՛ր, և զորս կամէր ի՛նքն բարձրացուցանէր, և զորս կամէր ինքն խոնարհեցուցանէր։