Ա. Լոպուխին
«Եվ ահա թե ինչ է գրված. ՄԵՆԵ, ՄԵՆԵ, ԹԵԿԵԼ ՈՒՓԱՐՍԻՆ։»։ (Սինոդական թարգ․) [25]
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 6(5):18
--------------------------------
[25](Էջմիածին թարգ․) ահա այս է այն գրութիւնը, որ գրուած է. ՄԱՆԷ, ԹԷԿԷՂ, ՓԱՐԷՍ:
(Արարատ թարգ․ 5։25) Եվ Եվ այս է գրված այն գրությունը՝ ՄԵՆԵ, ՄԵՆԵ, ԹԵԿԵԼ ՈՒ ՓԱՐՍԻՆ։
(Գրաբար) Եւ ա՛յս ինչ է գիրդ որ գրեալ է. Մանէ՛, Թէկէղ, Փարէս։
Պատմամշակութային մեկնություն
Գիրը։ Գրվածի բառերը կարելի է մեկնաբանել որպես կշռող և չափող բայեր կամ որպես կշիռ և քաշ նշանակող առարկաներ, որոնք հին ժամանակներում օգտագործվել են ցանկացած առևտրային հարաբերության մեջ: Հնէաբանները հայտնաբերել են բազմաթիվ ծանրաչափ քարեր և կշռաքարեր, որոնց վրա հայտնաբերվել են նմանատիպ արամեերեն արձանագրություններ: Բացի այդ, ծանրաչափ քարերն ու կշռաքարերը խորհրդանշում էին աստվածային փորձությունն ու դատաստանը (օրինակ՝ այս առարկաները վերոնշյալ իմաստն ունեն եգիպտական «Մահացածների գրքում»): Ըստ էության, Դանիելն իր կողմից տրված արձանագրության մեկնաբանության մեջ դրանում օգտագործված բառերը ընկալում է և՛ որպես գոյական, և՛ որպես բայ: Հարկ է նշել, որ այս ժամանակաշրջանում լայն տարածում էր գտել բառախաղի միջոցով նշանների մեկնաբանությունը: Որպես օրինակ կարող է ծառայել լուսնի խավարումը, որը Նաբոնիդի կողմից մեկնաբանվել է որպես իր դստերը քուրմ դարձնելու հրաման:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: