Ա․ Լոպուխին
Մի՞թե մեր բոլորի Հայրը մեկ չէ։ Մի՞թե միևնույն Աստվածը մեզ չի արարել։ Ապա ինչո՞ւ ենք մենք դավաճանաբար վարվում մեկս մյուսի հանդեպ՝ խախտելով մեր հայրերի ուխտը։ (Սինոդական թարգ․) [10]
10−16−րդ համարներ։ Երկրորդ գլխի երկրորդ հատվածում մարգարեն հանդիմանում է հրեաներին, քանի որ նրանք նախ ամուսնանում են հեթանոսների հետ, և երկրորդ՝ հակված են դադարեցնելու իրենց ամուսնական կապերը, որոնք կնքել են իրենց ցեղակիցների հետ։
Մարգարեն հիշեցնում է հրեաներին, որ նրանք բոլորը մեկ Հայր ունեն՝ Աստված (Մաղ․ 1։6), և, հետևաբար, բոլորը եղբայրներ են։ Իսկ եղբայրներին հատուկ չէ դավաճանաբար, նենգաբար վարվել միմյանց հանդեպ։ Նրանք պետք է աջակցեն միմյանց և միասին կատարեն «հայրերի օրենքը», այսինքն` դեռևս հայրերին տրված Մովսեսի օրենքը։ Եթե ոմանք ճշտությամբ կատարեն այդ օրենքը, իսկ մյուսները չառաջնորդվեն դրանով, ապա այդպիսով ամբողջովին կոչնչացնեն ազգի միասնականությունը։
--------------------------------
[10](Էջմիածին թարգ․)Արդարեւ, մէկ չէ՞ ձեր բոլորի հայրը, մէկ Աստուած չհաստատե՞ց ձեզ, ինչո՞ւ էք իւրաքանչիւրդ թոյլ տալիս ձեր եղբօրը՝ պղծելու ձեր հայրերի ուխտը:
(Արարատ թարգ․) Մի՞թե մեր ամենքի հայրը մեկը չէ, մի՞թե մեկ Աստված չի ստեղծել մեզ, ուրեմն ամեն մարդ ինչո՞ւ է անհավատարմություն անում իր եղբորը՝ եղծելով մեր հայրերի ուխտը։
(Գրաբար) Ոչ ապաքէն մի՞ հայր է ամենեցուն ձեր. ո՞չ մի Աստուած հաստատեաց զձեզ։ զի՞ է զի թողէք իւրաքանչիւր զեղբայր իւր՝ պղծել զուխտ հարցն ձերոց։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: