Գիրք` 19. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ Եբրայեցիս

Գլուխ 7

   

1. Քանզի այս Մելքիսեդեկ՝ թագաւո՛ր էր Սաղիմայ, քահանա՛յ Աստուծոյ բարձրելոյ. որ ե՛լ ընդառաջ Աբրահամու, յորժամ դարձեա՛լ գայր ի կոտորածէ թագաւորացն՝ եւ աւրհնեա՛ց զնա.

2. որում եւ տասանո՛րդս յամենայնէ ետ Աբրահամ. նախ՝ թարգմանի թագաւո՛ր արդարութեան, ապա թագաւո՛ր Սաղիմայ՝ որ է թագաւո՛ր խաղաղութեան.

3. անհա՛յր՝ անմա՛յր՝ չհամարեա՛լ յազգս, որոյ ո՛չ սկիզբն աւուրց, եւ ո՛չ կատարած կենաց. նմանեալ որդւոյն Աստուծոյ՝ կա՛յ մնայ քահանայ մշտնջենաւոր:

4. Արդ՝ տեսէ՛ք որպիսի ոք էր սա, որում եւ Աբրահամ տասանո՛րդս ետ յաւարէ անտի՝ նահապե՛տն:

5. Եւ որք յորդւոցն Ղեւեայ զքահանայութիւնն առնուն, պատուէր ունին տասանորդել զժողովուրդն՝ ըստ աւրինացն. այսինքն է՝ զեղբա՛րս իւրեանց. թէպէտ եւ ելեալ իցեն յերանացն Աբրահամու:

6. Իսկ չհամարեա՛լն յազգս ի նոցանէ՝ տասանորդեա՛ց զԱբրահամ. եւ զնա որ զաւետիսն ընկալեալ էր՝ աւրհնեա՛ց:

7. Զի առանց ամենայն հակառակութեան, նուազն ի լաւէ՛ անտի աւրհնեսցի:

8. Եւ աստ մա՛րդք մահկանացուք տասանո՛րդս առնուն. բայց անդ վկայեցաւ թէ կենդանի՛ է: Եւ որպէս բանից կա՛րգ է ասել.

9. թէ Աբրահամա՛ւ եւ Ղեւի՛ իսկ որ զտասանորդսն առնոյր, տասանորդեցա՛ւ:

10. Զի դե՛ռեւս յերա՛նս հաւր իւրոյ էր՝ յորժամ ընդառա՛ջ եղեւ նմա Մելքիսեդեկ:

11. Իսկ արդ՝ եթէ կատարումնն ի ձեռն Ղեւտացւո՛ց քահանայութեանն էր, քանզի ժողովուրդն յա՛յն աւրէնս գրեցա՛ւ, զի՞նչ պիտոյ էր ըստ կարգին Մելքիսեդեկի այլո՛ւմ քահանայի յառնել, եւ ոչ ասել՝ եթէ ըստ կարգին Ահարովնի:

12. Այլ ի փոփոխե՛լ քահանայութեանն, հա՛րկ էր եւ աւրինացն փոփոխումն լինել:

13. Զի զորմէ ա՛յսպէսն ասի, յայլմէ ազգէ՛ կալաւ հաղորդութիւն, յորմէ ո՛չ ոք երբէք եղեւ հաղո՛րդ սեղանոյն:

14. Արդ՝ յա՛յտ իսկ է, թէ յազգէ՛ Յուդայ ծագեաց Տէր մեր. յորմէ ազգէ վասն քահանայից Մովսէս ինչ ո՛չ ճառեաց:

15. Եւ ե՛ւս առաւել յայտ է՝ թէ ըստ նմանութեա՛ն Մելքիսեդեկի՝ յառնելոց է ա՛յլ քահանայ.

16. որ ո՛չ ըստ մարմնաւո՛ր պատուիրանին եղեւ, այլ ըստ զաւրութեա՛ն կենացն անվախճանից:

17. Քանզի վկայեցաւ, թէ դո՛ւ ես քահանայ յաւիտեա՛ն ըստ կարգին Մելքիսեդեկի:

18. Արհամարհութիւն լինէր առաջին պատուիրանին, վասն նորին տկարութեանն եւ անշահութեան.

19. քանզի ո՛չինչ կատարումն գործեցին աւրէնքն, եւ մուտ ազնուակա՛ն յուսոյն՝ որով մերձենամք առ Աստուած:

20. Եւ այնչափ, զի ո՛չ առանց երդման. զի են ոմանք՝ որ առանց երդմա՛ն են կացեալ քահանայք:

21. Բայց սա՝ երդմա՛մբ, ի ձեռն այնորիկ որ ասացն ի նա. Երդուաւ Տէր՝ եւ ո՛չ եւս զղջասցի, դու ես քահանայ յաւիտեան:

22. Եւ այնչափ լաւագո՛յն ուխտի եղեւ երաշխաւոր Յիսուս:

23. Եւ բազում են կացեալ քահանայք, վասն մահու արգե՛լ լինելոյ ի մշտնջենաւորել:

24. Իսկ սա՝ վասն յաւիտեա՛ն կելոյ՝ առանց անցանելոյ ունի զքահանայութիւնն:

25. Ուստի եւ կենդանի՛ առնել համաւրէն կարաւղ է՝ զմատուցեալսն նովաւ առ Աստուած. քանզի միշտ կենդանի՛ է՝ լինել բարեխաւս վասն նոցա:

26. Զի այսպիսի՛ իսկ եւ վայել է՛ր մեզ քահանայապետ, սուրբ, անմե՛ղ, անարա՛տ, զատեա՛լ ի մեղաւորաց, եւ բարձրացեա՛լ քան զերկինս.

27. որում ո՛չ հանապազ հա՛րկ է որպէս այլոց քահանայապետիցն, նախ՝ վասն իւրեա՛նց մեղացն պատարա՛գս մատուցանել, եւ ապա վասն ժողովրդեանն: Իսկ սա՝ զայն միանգամա՛յն կատարեաց, զի զա՛նձն իւր մատոյց պատարագ:

28. Աւրէնքն զմարդի՛կ կացուցանեն քահանայապետս զգածեա՛լս տկարութեամբ. իսկ բա՛նն երդման յետ աւրինացն՝ զորդի որ յաւիտեան կատարեա՛լ է: