Գիրք` 31. Եսայի

Գլուխ 9

   
1․ Հապա նախ զայդ արբ, վաղվաղակի հետ արա. երկիր Զաբուղովնի` եւ երկիր Նեփթաղեմի` ճանապարհ ծովու. եւ այլք որ բնակեալ էք զծովեզերբդ, եւ յայն կոյս Յորդանանու. Գալիլեա հեթանոսաց, կողմանք Հրէաստանի:

2․ Ժողովուրդ որ գնայր ընդ խաւար` ետես լոյս մեծ. եւ որ բնակեալ էք յաշխարհի եւ ի ստուերս մահու, լոյս ծագեսցէ ձեզ:

3․ Զմեծ մասն ժողովրդեանդ զոր իջուցեր յուրախութիւն քո. եւ ուրախ եղիցին առաջի քո որպէս ուրախ լինիցին ի հունձս, եւ որպէս որ բաժանիցենն զաւար:

4․ զի վերացաւ ի նոցանէ լուծն` որ կայր ի վերայ, եւ գաւազանն որ ի վերայ պարանոցի նոցա: Զի զգաւազանն պահանջողաց մերժեաց` որպէս եւ յաւուրն Մադիամու:

5․ Զի զամենայն պատմուճան եւ զհանդերձ ժողովեալ նենգութեամբ, տուգանաւք տուժեսցին: Այլ նոքա կամէին թէ հրձիգ լեալ էին:

6․ զի մանուկ ծնաւ մեր, որդի տուաւ մեզ: որոյ իշխանութիւն իւր եղեւ ի վերայ ուսոց իւրոց. եւ անուն կոչեցաւ նմա հրեշտակ մեծի խորհրդոյ. սքանչելի խորհրդակից. Աստուած. հզաւր. իշխան. հայր հանդերձելոյ աշխարհին:

7․ Եւ ես ածից զխաղաղութիւն ի վերայ իշխանաց նորա, եւ առողջութիւն նմա. մեծ է իշխանութիւն նորա, եւ խաղաղութեան նորա չիք սահման: Յաթոռն Դաւթի նստցի, եւ զարքայութիւն նորա յաջողեսցէ. եւ զաւրացուսցէ զնա իրաւամբք եւ արդարութեամբ, յայսմ հետէ եւ յաւիտեանս ժամանակաց. նախանձ Տեառն զաւրութեանց արասցէ զայս:

8․ Մահ արձակեաց Տէր ի վերայ Յակովբայ, եկն եհաս ի վերայ Իսրայէլի:

9․ Եւ ծանիցեն ամենայն ժողովուրդն եփրեմեան` եւ որ նստինն ի Սամարիա: որ հպարտութեամբ եւ ամբարտաւանութեամբ սրտից խաւսեցան` եւ ասեն.

10․ աղիւսք անկան, այլ եկայք վէմս տաշեսցուք. զմայրս եւ զեղեւնափայտս հարցուք, եւ շինեսցուք մեզ աշտարակ:

11․ Եւ կործանեսցէ Աստուած զյարուցեալսն ի վերայ լերին Սիովնի, եւ զթշնամիս Յուդայ ցրուեսցէ:

12․ զԱսորեստան յելիցն արեւու, եւ զյոյնս ի մտիցն արեւու. ոյք ուտէին զԻսրայէլ բերանալիր ամենայն բերանով: Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւն նորա, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է:

13․ Եւ ժողովուրդն ոչ դարձաւ` մինչչեւ վիրաւորեցաւ. եւ զՏէր  զաւրութեանց ոչ խնդրեցին:

14․ Եւ բարձ Տէր յԻսրայէլէ զգլուխն եւ զվերջն, զմեծն եւ զփոքր ի միում աւուր:

15․ Զծերն եւ զակնառուն` այն առաջն է. եւ զմարգարէն որ զանաւրենութիւնն ուսուցանէր` այն վերջն է:

16․ Եւ եղիցի որ երանիցեն ժողովրդեանս այսմիկ` մոլորեալք եւ մոլորեցուցանիցեն. որպէսզի կլանիցեն զդոսա եւ ապա յայտնեսցին:

17․ Վասն այսորիկ ի վերայ երիտասարդաց նոցա ոչ եղիցի ուրախ Աստուած, եւ որբոց նոցա եւ այրեաց մի ողորմեսցի. զի ամենեքին անաւրէնք են եւ չարք եւ ամենայն բերան խաւսի զանիրաւութիւն: Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւն, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է:

18․ Եւ վառեսցի իբրեւ զհուր անաւրէնութիւն, եւ իբրեւ զսէզ չորացեալ այրեսցի ի հրոյ, եւ վառեսցի յանտառս մայրեաց. եւ շուրջ զամենայն բլրովք նոցա հուր ճարակեսցի:

19․ Վասն սրտմտութեան բարկութեան Տեառն հրձիգ լիցի երկիրն ամենայն. եւ եղիցի ժողովուրդն այրեցեալ իբրեւ ի հրոյ: Այր` եղբաւր իւրում մի ողորմեսցի:

20․ այլ խոտորեսցի յաջակողմն իւր առ քաղցի, եւ կերիցէ զձախակողմն իւր, եւ մի յագեսցի մարդ` ուտելով զմարմինս բազկաց իւրոց. զի կերիցէ Մանասէ զԵփրեմ, եւ Եփրեմ զՄանասէ.

21․ եւ ի միասին պաշարեսցեն զՅուդայ: Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւնն, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է: