Հիպոլիտոս Հռոմեացի
նա, լաց լինելով, նայեց դեպի երկինք, որովհետև նրա սիրտը ապավինել էր Տիրոջը:
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 1(13):34
Ա. Լոպուխին
նա, լաց լինելով, նայեց դեպի երկինք, որովհետև նրա սիրտը ապավինել էր Տիրոջը: (Սինոդական թարգ․)[35]
Տե՛ս Դանիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 1(13):1
--------------------------------
[35](Էջմիածին թարգ․) նա լաց լինելով նայեց դէպի երկինք, որովհետեւ նրա սիրտը ապաւինել էր Տիրոջը:
(Արարատ թարգ․)
(Գրաբար) Եւ նա լալով հայեցա՛ւ յերկինս. քանզի էր սիրտ նորա յուսացեալ ՛ի Տէր։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: