Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան
Արդ, լսի՛ր, աղաչում եմ, տէ՛ր իմ արքայ, թող աղերսանքս հասնի քո սրտին. ինչո՞ւ ես ինձ նորից յետ դարձնում Յովնաթան ատենադպրի տունը, որ այնտեղ մեռնեմ»:
Նրանք պետք է սա կրեին, այլ ոչ թե ես՝ ճշմարտությունը ասողս: Արդյո՞ք ես եմ չարիք բերել: Քանի դեռ իրադարձությունները չէին սկսել կատարվել, նրանք հանգիստ ասում էին, որ նա իզուր է մեզ տխրեցնում: Իսկ հիմա, երբ դրանք սկսել են կատարվել, արդյո՞ք արդար չէ ինձ դափնեպսակով պսակելը: Ես չեմ ասում, որ լավ գործեր եմ արել, բայց ի՞նչ վիրավորանք եմ հասցրել: Խնդրում է իրեն բանտից ազատել: Մեծ տառապանքից հետո ո՞վ չի ցանկանա ազատվել: Սրանից երևում է, որ նա էլ նույն բնությունն ուներ:
Ա. Լոպուխին
«Եվ հիմա լսի՛ր, իմ տե՛ր թագավոր, թող իմ աղաչանքն ընկնի քո առջև. ինձ հետ մի՛ ուղարկիր դպիր Հովնաթանի տունը, որպեսզի ես չմեռնեմ այնտեղ»։ (Սինոդական թարգմ. 37:20) [19]
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն գլուխ 37:17
-----------------------------------------
[19](Էջմիածին թարգմ.) Արդ, լսի՛ր, աղաչում եմ, տէ՛ր իմ արքայ, թող աղերսանքս հասնի քո սրտին. ինչո՞ւ ես ինձ նորից յետ դարձնում Յովնաթան ատենադպրի տունը, որ այնտեղ մեռնեմ»:
(Արարատ թարգմ.) Իսկ հիմա խնդրեմ լսի՛ր, ո՛վ իմ տեր թագավոր, թող իմ աղաչանքը քո առջև ընկնի. ինձ հետ մի՛ ուղարկիր դպիր Հովնաթանի տունը, որ այնտեղ չմեռնեմ»։
(Գրաբար) Եւ արդ՝ լուր. աղաչեմ տէր իմ արքայ, անկցի ողորմ իմ առաջի քո. եւ ընդէ՞ր դարձուցանես զիս ի տուն Յովնաթանայ դպրապետի. եւ անդ մեռանիցիմ։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: