Սրբ. Հովհան Ոսկեբերան (†407)
«Եվ թագավորը տրտմեց, բայց իր երդման և սեղանակիցների պատճառով հրամայեց, որ նրան տրվի։
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 14:6
Հովհաննես Ծործորեցի (†1338)
Եւ թագաւորը տխրեց, բայց երդման եւ սեղանակիցների պատճառով հրամայեց նրան տալ այդ:
Թագավորը տրտմեց, բայց երդման և սեղանակից ների պատճառով հրամայեց տալ նրան [նրա ուզածը]:
Երբ չար աչքով տեսավ կատարվածը, տրտմեց, թեպետ հենց ինքն էր բանտարկել Հովհաննեսին: Կամ էլ կեղծավորաբար [տրտմեց], ինչպես ասվեց: Կամ էլ՝ առաքինությունն այնպիսին է, որ զարմանալի և գովեստի արժանի է երևում նույնիսկ անարժանների մեջ, ինչ պատճառով էլ [Հերովդեսը] տրտմեց: Բայց որպեսզի ստախոս ու երդմնազանց չհամարվեր և իշխաններից արհամարհանք չկրեր, հրամայեց տալ [Հովհաննեսի գլուխը], ինչպես Հեփթային՝ իր դստերը (Դատ. 11։29-40): Սակայն [Հեփթային] Աստծուն [տվեց], իսկ սա՝ մի աղջկա, ինչը մեծ անմտություն է, որովհետև հարկ էր վախենալ ծանր չարագործությա՛ն պատճառով և ոչ թե սեղանակիցների առաջ սուտ երդման, և արդար արյուն չթափել ու անօրեն սպանության վրա այդքան շատ վկաներ չկուտակել:
Ստեփանոս Սյունեցի (†735)
Եւ թագաւորը տխրեց, բայց երդման եւ սեղանակիցների պատճառով հրամայեց նրան տալ այդ:
«Եվ թագավորը տխրեց, բայց երդման և սեղանակիցների պատճառով հրամայեց նրան տալ այդ»:
Այժմ պարտ էր երդմնազանց լինել, քան թե պահել երդումը:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան (†1918)
Եւ թագաւորը տխրեց, բայց երդման եւ սեղանակիցների պատճառով հրամայեց նրան տալ այդ:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 14:6
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: