Ելից գրքի մեկնություն 13։17

Բացատրական աստվածաշունչ, Ա. Պ. Լոպուխինի (†1904)

Երբ փարավոնն արձակեց ժողովրդին, Աստված նրանց փղշտացիների երկրով չառաջնորդեց, թեև այն մոտ էր, որովհետև Աստված ասաց. «Միգուցե ժողովուրդը պատերազմ տեսնի, զղջա ու Եգիպտոս վերադառնա»: (Սինոդական թարգ․)[17]
   
   Տևական ստրկությունից թուլացած, եգիպտացիների հետ բարիդրացիական հարաբերությունների մեջ գտնվող ռազմատենչ փղշտացիներին դիմագրավելուն անպատրաստ հրեաներն ի զորու չէին մարտնչել նրանց դեմ, ուստի եգիպտական ստրկության ծանրությունը, այսինքն՝ նույնիսկ Եգիպտոս վերադարձն ավելի նախընտրելի կարող էին համարել, քան պատերազմի սարսափները: Այդ իսկ պատճառով էլ Տերը նրանց Քանանի երկիր չառաջնորդեց հյուսիս-արևելյան ուղղությամբ՝ փղշտացների երկրի սահմանների երկայնքով։
--------------------------------
[17](Էջմիածին թարգ․) Երբ փարաւոնն արձակեց ժողովրդին, Աստուած նրանց կարճ ճանապարհով՝ Փղշտացիների երկրով չառաջնորդեց, որովհետեւ Աստուած մտածեց, թէ ժողովուրդը պատերազմի բռնուելով՝ գուցէ վախենայ ու Եգիպտոս վերադառնայ:
(Արարատ թարգ․) Եվ երբ փարավոնն արձակեց ժողովրդին, այնժամ Աստված նրանց չտարավ փղշտացիների երկրի ճանապարհով, թեև այն մոտ էր, որովհետև Աստված ասաց. «Միգուցե ժողովուրդը պատերազմ տեսնի, զղջա ու Եգիպտոս վերադառնա»:
(Գրաբար) Եւ իբրեւ արձակեաց փարաւոն զժողովուրդն. ոչ առաջնորդեաց նոցա Աստուած ընդ երկիրն Փղշտացւոց, ընդ կարճոյ ճանապարհն. քանզի ասաց Աստուած, թէ Գուցէ զանգիտիցէ ժողովուրդն` յորժամ տեսանիցէ զպատերազմն, եւ դառնայցէ յԵգիպտոս: