Ա. Լոպուխին
Ապա երկուսի միջև թող Տիրոջ անունով երդում լինի: Նա, ում մոտ անասունը պահ է տրված եղել, եթե երդվի, որ երբեք նենգ մտադրություն չի ունեցել մերձավորի ունեցվածքի վրա, տերը թող բավարարվի դրանով, իսկ պահողը թող չվճարի: (Սինոդական թարգ․)[11]
Տե՜ս Ելից գրքի մեկնություն գլուխ 22:10
--------------------------------
[11](Էջմիածին թարգ․) ապա երկուսի միջեւ թող Աստծուն տրուած երդումը որպէս վկայութիւն լինի: Նա, ում մօտ անասունը պահ է տրուած եղել, եթէ երդուի, որ երբեք նենգ մտադրութիւն չի ունեցել միւսի տուած աւանդի նկատմամբ, ապա տէրը թող բաւարարուի դրանով, իսկ պահողը թող չտուգանուի:
(Արարատ թարգ․) Այնժամ երկուսի միջև թող Տիրոջ անունով երդում լինի, որ չի դիպել իր հարևանին ունեցվածքին: Եվ դրա տերը պետք է ընդունի երդումը, իսկ նա պիտի չհատուցի:
(Գրաբար) երդումն Աստուծոյ լիցի ի մէջ երկոցուն, եթէ նենգանաւք ինչ չիցէ գնացեալ ամենեւին ընդ աւանդ ընկերին իւրոյ. ապա յանձն առցէ տէր նորա. եւ մի տուժեսցի:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: