Թվոց գրքի մեկնություն 18։17

Ա․ Լոպուխին

իսկ արջառների առաջնեկների, և ոչխարների առաջնեկների, և այծերի առաջնեկների համար փրկագին չվերցնես. դրանք սրբություն են, դրանց արյունը կհեղես զոհասեղանի վրա, իսկ դրանց ճարպը այրիր զոհասեղանին՝ Տիրոջ համար որպես հաճելի անուշահոտություն, (Սինոդական թարգ․)[17]
   
Տե՛ս Թվոց գրքի մեկնություն գլուխ 18:15
--------------------------------
[17](Էջմիածին թարգ․) Արջառների, ոչխարների ու այծերի առաջնածինները յետ չգնես, որովհետեւ մաքուր են: Նրանց արիւնը կը հեղես զոհասեղանի մօտ, իսկ ճարպը ընծայ կ՚անես իբրեւ անուշ բուրմունք Տիրոջ համար:
(Արարատ թարգ․) Բայց կովի առաջնեկը և ոչխարի առաջնեկը կամ այծի առաջնեկը չփրկագնես. դրանք սուրբ են։ Դրանց արյունը շաղ կտաս զոհասեղանի վրա, իսկ դրանց ճարպը կայրես իբրև անուշահոտ զոհ Տիրոջ համար։
(Գրաբար) Բայց զանդրանիկս արջառոյ, եւ զանդրանիկս աւդեաց, եւ զանդրանիկս այծեաց, ոչ փրկեսցես` զի սուրբ են. եւ զարիւն նորա հեղցես առ սեղանովն. եւ զճարպն հանցես ընձա ի հոտ անոշից Տեառն.