Մաղաքիա արք. Օրմանյան
26-34․ Եւ ասում էր. «Այսպէ՛ս է Աստծու արքայութիւնը. որպէս թէ մի մարդ հողի մէջ սերմեր ցանի. եւ նա ննջի թէ վեր կենայ, գիշեր եւ ցերեկ, սերմերը կը բուսնեն ու կ՚աճեն, եւ նա չի իմանայ, թէ հողը ինքն իրենից բերք է տալիս. նախ՝ խոտը, ապա՝ հասկը եւ ապա՝ ատոք ցորենը հասկի մէջ: Սակայն երբ սերմը իր պտուղը տայ, իսկոյն մանգաղ է ուղարկում, որովհետեւ հնձի ժամանակը հասել է»: Եւ ասում էր. «Ինչի՞ նմանեցնենք Աստծու արքայութիւնը կամ ի՞նչ օրինակով ներկայացնենք այն. նման է մանանեխի հատիկին, որը, երբ սերմանւում է հողի մէջ, աւելի մանր է լինում, քան երկրի վրայ եղող բոլոր սերմերը. իսկ երբ սերմանուի, բուսնում եւ լինում է աւելի մեծ, քան ամէն տունկ, եւ արձակում է մեծ ճիւղեր, այնքան, որ երկնքի թռչունները նրա հովանու տակ կարող են բնակուել»: Եւ այնպիսի առակներով էր նրանց ասում խօսքը, որ կարողանային հասկանալ: Եւ առանց առակի նրանց հետ ոչինչ չէր խօսում, բայց իր աշակերտների համար առանձին ամէն ինչ մեկնում էր:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 13:31
Թեոֆիլակտ Բուլղարացի
Եւ ասում էր. «Այսպէ՛ս է Աստծու արքայութիւնը. որպէս թէ մի մարդ հողի մէջ սերմեր ցանի.
Աստծո Թագավորություն հասկացության ներքո հասկացվում է մեր հանդեպ Աստծո ունեցած հսկողությունը: «Մարդը» ինքն Աստված է, Որը մեզ համար մարդ դարձավ: Նա «սերմը, այսինքն՝ ավետարանական քարոզը, գետնին գցեց»:
Ա․ Լոպուխին
Եւ ասում էր. «Այսպէ՛ս է Աստծու արքայութիւնը. որպէս թէ մի մարդ հողի մէջ սերմեր ցանի. (Սինոդական թարգմ․)[26]
Երկրորդ առակը սերմերի մասին է, որոնք գետնին գցվելուց հետո աճում են առանց հողագործի մասնակցության։ Ակնհայտորեն սա պատկերում է Քրիստոսի ուսմունքն ընդունած անհատի հոգում Աստծո Թագավորության աստիճանական ու ճիշտ հասունացումը: Ավետարանի քարոզիչները, որոնք հավատքի սերմեր են ցանում մարդկանց հոգիներում, այնուհետև չեն կարող ճշգրտորեն հետևել, թե ինչպես են այս սերմերը աճում ու վերածվում ամբողջական հասկերի, որոնք ժամանակի ընթացքում պետք է ճմլվեն և հավաքվեն Աստծո Արքայության մեջ: Հողի մեջ սերմի գտնվելու ժամանակ հողագործի կողմից ցուցաբերված ցանկացած անհանգստություն ավելորդ է: Նույն կերպ էլ առաքյալները, որոնք մեծ մասամբ գալիլեացիներ էին և, հետևաբար, հակված էին իրենց կողմից հատուկ միջոցներ կիրառել Աստծու Թագավորությունն ընդլայնելու համար, պետք է հանգիստ լինեն և չանհանգստանան այն մտքից, թե ինչ է լինելու իրենց կողմից քարոզված Քրիստոսի ուսմունքը: Իր ժամանակին Աստծո օգնությամբ այն կտա իր պտուղն ու օգուտը: Սա է առակի հիմնական գաղափարը: Սակայն վերջում առակը այլաբանական բնույթ է ստանում:
Իհարկե, անհարմար կլիներ առակի բոլոր մանրամասները առնչել Քրիստոսին: Օրինակ՝ 27−րդ համարը, որտեղ ասվում է, որ սերմնացանը «չգիտի», թե ինչպես է աճում իր ցանած սերմը: Բայց ի վերջո, առակների առանձնահատկությունները մեծ մասամբ նախատեսված չեն անպայմանորեն Քրիստոսի և Աստծո Թագավորության վերաբերյալ կիրառվածը մեկնաբանվելու համար: Ինչպես մյուս առակներում, այնպես էլ այստեղ դրանք ծառայում են միայն «խոսքը զարդարելու և վերակենդանացնելու համար» (Միքայել եպիսկոպոս):
--------------------------------
[26] (Էջմիածին թարգմ․) Եւ ասում էր. «Այսպէ՛ս է Աստծու արքայութիւնը. որպէս թէ մի մարդ հողի մէջ սերմեր ցանի.
(Արարատ թարգմ․) Եվ Հիսուսն ասում էր. «Աստծու արքայությունն այսպես է. ասես մի մարդ հողի մեջ սերմ ցանի։
(Գրաբար) Եւ ասէր. Ա՛յսպէս է արքայութիւն Աստուծոյ. որպէս զի այր մի արկանիցէ սերմանիս յերկրի.
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: