Ա. Լոպուխին
4-6. «Այն ժամանակ եկան մոգերը, հմայողները, քաղդեաները և գուշակները․ ես նրանց պատմեցի երազը, բայց նրանք չկարողացան ինձ բացատրել դրա նշանակությունը»։ [4] «Վերջապես ինձ մոտ եկավ Դանիելը, որի անունը Բաղդասար էր՝ իմ աստծո անունով, և որի մեջ կար սուրբ Աստծո հոգին․ ես նրան պատմեցի երազը»։ «Ո՛վ Բաղդասասար, իմաստունների գլխավո՛ր, ես գիտեմ, որ սուրբ Աստծո հոգին քո մեջ է, և ոչ մի գաղտնիք քեզ համար դժվարություն չի ներկայացնում․ բացատրիր ինձ իմ տեսած երազի տեսիլքները և դրանց նշանակությունը»։ (Սինոդական թարգ․)
Եվ կրկին իմաստունների ձախողումը արթնացնում է Նաբուգոդոնոսորի՝ Դանիելի գերբնական իմաստության մասին հիշողությունը և թագավորին ստիպում է երազը բացատրելու համար կանչել նրան: Իր իմաստունների հանդեպ ունեցած Նաբուգոդոնոսորի հավատի պատճառով էր, որ մինչ այժմ նա չէր հրավիրվել։ Թերևս, Նա չէր հրավիրվել նաև այն պատճառով, որ առաջին և երկրորդ երազների միջև եղած 35–ամյա ժամանակային տարբերությունը թագավորի հոգում հարթեցրել էր այն մարգարեի մասին պատկերացումը, որի միջոցով առաջին հայտնությունը բացատրվել էր նրան:
-------------------------------
[4](Էջմիածին թարգ․) Եւ ինձ մօտ եկան գուշակներ, մոգեր, հմայողներ ու աստղագուշակներ: Ես իմ երազը պատմեցի նրանց, բայց նրանք չյայտնեցին ինձ նրա մեկնութիւնը,
(Արարատ թարգ․ 4։7) Այն ժամանակ եկան մոգերը, հմայողները, քաղդեաները և բախտագուշակները, և ես նրանց պատմեցի երազը, բայց նրանք ինձ չկարողացան իմացնել դրա մեկնությունը։
(Գրաբար) Եւ մտին առաջի իմ գէ՛տք՝ և մոգք՝ և իղձք՝ և քաղդեայք. և զերազն իմ ասացի առաջի նոցա. և զմեկնութիւն նորա ո՛չ ցուցին ինձ.
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: