Զաքարիայի մարգարեության մեկնություն 12։12

Ա․ Լոպուխին

12-14․ «Ողբալու է երկիրը, և հատկապես ամեն ցեղ. հատկապես Դավթի տան ցեղը, ու հատկապես նրա կանայք, հատկապես Նաթանի տան ցեղը ու նրա կանայք,» [12] «հատկապես Ղևիի տան ցեղը ու նրա կանայք, հատկապես Սիմեոնի ցեղն ու նրա կանայք»: «Այսպես ողբալու են նաև մնացյալ բոլոր ցեղերն ու նրանց կանայք»: (Սինոդական թարգ․)
   
    Լացը մեծ ու համընդհանուր է լինելու. ողբալու են բոլոր ցեղերը, տղամարդիկ կանանցից պակաս չեն լացելու: Սյումմաքոսի մոտ ու Վիեննայի կանոնում 13−րդ համարը հետևյալ կերպ է ընթերցվում. «և աղաղակելու է երկիրը, հատկապես յուրաքանչյուր ցեղ… հատկապես Ղևիի տան ցեղն ու նրա կանայք, հատկապես Սիմեոնի ցեղն ու նրա կանայք». այսպես է նաև սլավոներեն տեքստում, ասորերենում և Յոթանասնիցում, այսինքն՝ կարծես թե այս համարում առկա է Հակոբի որդու եբրայերեն անվանումը, որը, նահապետի օրհնությամբ, նույնացվում է Ղևիի հետ: Մինչդեռ մասորեթական տեքստը, Թարգումը, Վուլգաթան, Լյութերն այստեղ ունեն մի անվանում, որը հիշեցնում է «Schim'on» անունը, սակայն տարբերվում է դրանից (այս անվանումը «Schim'i» ձևով է)։ Այն վերագրվում է մեկ այլ անձի` Ղևիի թոռանը` Գեթսոնի որդուն (Ելք. 6:17, Սյումմաքոսի մոտ` «Սեմեի»): Այսպիսով` մարգարեն հիշատակում է թագավորական և քահանայական ընտանիքների գլխավոր նահապետերին և յուրաքանչյուր ցեղի մեկական ճյուղավորում (Keil. Op. cit. S. 640; Reinke. Op. cit. S. 237–239): Յոթանասնիցի ընթերցման համաձայն՝ հնագույն շրջանի մեկնաբաններից Սուրբ Կյուրեղ Ալեքսանդրացին (Վերը հիշատակված ստեղծագործություն, էջ 191) և Երանելի Հիերոնիմոսը (էջ 118) այստեղ հասկանում են Հակոբի որդի Սիմեոնին, իսկ 12−րդ համարի Նաթան անվան ներքո` Դավթի ժամանակակից համանուն մարգարեին, այլ ոչ թե նրա որդուն: Երանելի Հիերոնիմոսն էլ է այս հատվածը տասներկու ցեղերից մեկի նախահոր (թեև նրա մոտ եբրայերեն տեքստին համապատասխանող անվան ձևն է ընդունվել) իմաստով մեկնաբանում. հավանաբար, նա ընդունում է Ծննդ. 49−ի վերաբերյալ երուսաղեմյան Թարգումի դիտողությունը, որտեղ խոսվում է Սիմեոնի մասին իբրև ցեղապետի, որը «խելամիտ և Օրենքին հետևող անձ էր» (Վերը հիշատակված ստեղծագործություն, էջ 155, Սուրբ Կյուրեղ Ալեքսանդրացի, էջ 191, Reinke. S. 237): Սուրբ Եփրեմ Ասորին իր մեկնության հակիրճության պատճառով չի անդրադառնում Սիմեոն−Շիմեյի անձին վերաբերվող հարցին:
--------------------------------
[12](Էջմիածին թարգ․) Պիտի հեկեկայ երկիրը՝ ամէն մի ազգատոհմ՝ առանձին, եւ նրանց կանայք՝ առանձին, Դաւթի ազգատոհմը՝ առանձին, եւ նրանց կանայք՝ առանձին, Նաթանի ազգատոհմը՝ առանձին, եւ նրանց կանայք՝ առանձին,
(Արարատ թարգ․) Եվ երկիրը պիտի սգա, ամեն ազգատոհմ՝ առանձին. Դավթի տան ազգատոհմն առանձին, և նրանց կանայք՝ առանձին. Նաթանի տան ազգատոհմն առանձին, և նրանց կանայք՝ առանձին,
(Գրաբար) եւ կոծեսցի երկիր ըստ ազգս ազգաց առանձինն։