Ա․ Լոպուխին
Ես սիրեցի ձեզ,− ասում է Տերը։ Իսկ դուք ասում եք․ «ինչի՞ մեջ ես Դու մեզ հայտնել Քո սերը», մի՞թե Եսավը Հակոբի եղբայրը չէր,− ասում է Տերը, և այնուամենայնիվ Ես Հակոբին սիրեցի, (Սինոդական թարգ․) [2]
Մարգարեն հայտարարում է, որ Աստված միշտ սիրել է և շարունակում է սիրել Իսրայելին։ Սա մի դիրքորոշում է, որը, իհարկե, ապացուցման կարիք ունի։ Վերջինս էլ հաջորդիվ տրվում է որպես պատասխան հենց նոր առաջ քաշված դիրքորոշման վերաբերյալ ենթադրվող առարկությանը։ Մաղաքիան հատկապես մատնանշում է Հակոբի եղբորը՝ Եսավին, որը Աստծո կողմից ընդհանրապես չստացավ այն կարգավիճակը, որին արժանացավ Հակոբը։ «Հակոբ» և «Եսավ» անուններն այստեղ, ակնհայտորեն, ցույց են տալիս Իսահակի երկու որդիներին, որոնց մասին Ծննդոց գրքում շատ հայտնի մարգարեություն է տրվում (Ծննդ․ 25։23)։
--------------------------------
[2](Էջմիածին թարգ․) Հաստատեցէ՛ք ձեր սրտում, որ ես սիրեցի ձեզ, - ասում է Տէրը. դուք ասում էք. «Ինչով սիրեցիր մեզ»: «Եսաւը Յակոբի եղբայրը չէ՞ր», -ասում է Տէրը, - ես սիրեցի Յակոբին, բայց Եսաւին ատեցի,
(Արարատ թարգ․) «Ես ձեզ սիրել եմ,- ասում է Տերը,- իսկ դուք ասում եք. Ինչո՞վ ես սիրել մեզ։ Մի՞թե Եսավը Հակոբի եղբայրը չէր,- ասում է Տերը,- ես Հակոբին սիրեցի։
(Գրաբար) Դիք ի սիրտս ձեր. սիրեցի զձեզ, ասէ Տէր։ Եւ ասացէք. Ի՞ւ սիրեցեր զմեզ։ Ո՞չ եղբայր էր Եսաւ Յակոբու, ասէ Տէր, եւ սիրեցի զՅակոբ. եւ զԵսաւ՝ ատեցի,
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: