Ա․ Լոպուխին
29-30․ Մովսեսն ասաց նրան. «Երբ դուրս կգամ այս քաղաքից, ձեռքս կմեկնեմ առ Աստված, և որոտները կդադարեն, և այլևս կարկուտ չի լինի, որպեսզի իմանաս, որ երկիրը Տիրոջն է: [29] Բայց գիտեմ, որ դու և քո ծառաները Տեր Աստծուց դեռ չեք վախենում»: (Սինոդական թարգ․)
Մովսեսը, միանգամայն ըմբռնելով զղջման իսկությունը և գիտենալով դրա կարճատևությունը (Ելք 9:30), համաձայնվում է կատարել փարավոնի խնդրանքը՝ աղոթել Աստծուն նրա համար, որպեսզի այդպիսով ապացուցի, որ «երկիրը Տիրոջն է»: Կարկուտի դադարումի, ինչպես նաև գորտերի վտարման մեջ երևում է Բարձրյալի ամենակարողությունը: «Նա հարվածեց մեզ, և Նա էլ կբժշկի» (Ովսեե 6:1):
--------------------------------
[29](Էջմիածին թարգ․) Մովսէսն ասաց նրան. «Երբ դուրս կը գամ այս քաղաքից, ձեռքս կը մեկնեմ առ Աստուած, եւ ձայները կը դադարեն, կարկուտ ու անձրեւ այլեւս չեն տեղայ, որպէսզի դու համոզուես, որ երկիրը Տիրոջն է պատկանում:
(Արարատ թարգ․) Եվ Մովսեսն ասաց նրան. «Երբ դուրս գամ քաղաքից, ձեռքերս կտարածեմ դեպի Տերը, և կդադարեն որոտները, ու այլևս կարկուտ չի լինի, որպեսզի իմանաս, որ երկիրը Տիրոջն է:
(Գրաբար)Եւ ասէ ցնա Մովսէս. Այժմ իբրեւ ելից ըստ քաղաքս, ձգեցից զձեռս իմ առ Աստուած. եւ ձայնքն դադարեսցեն, եւ կարկուտն եւ անձրեւ ոչ եւս լիցի. զի ծանիցես թէ Տեառն է երկիր:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: