Թվոց գրքի մեկնություն 10։31

Ա․ Լոպուխին

Իսկ երբ որ կանգ էր առնում Ուխտի տապանակը, նա ասում էր. «Դարձի՛ր, Տե՛ր, դեպի Իսրայելի հազարավոր ու բյուրավոր որդիները»: (Սինոդական թարգ․)[31]
   
   Անապատին իր ծանոթությամբ Հովբաբը կարող էր օգտակար լինել հրեաներին։
--------------------------------
[31](Էջմիածին թարգ․) Մովսէսն ասաց նրան. «Մեզ մի՛ լքիր, չէ՞ որ մեզ հետ էիր անապատում: Որպէս աւագ մեր խորհրդատուն կը լինես:
(Արարատ թարգ․) Մովսեսն ասաց. «Խնդրեմ, մեզ մի՛ թող, որովհետև գիտես անապատի մեջ մեր բանակելու տեղերը և ուղեցույց կլինես մեզ համար։
(Գրաբար) Եւ ասէ ցնա. Մի թողուր զմեզ. քանզի էիր ընդ մեզ յանապատին. եւ եղիցիս ընդ մեզ ծեր:

---