Թվոց գրքի մեկնություն 30։9

Ա․ Լոպուխին

«Իսկ եթե նրա ամուսինը հավանություն չի տալիս այն օրը, երբ լսել էր նրա բոլոր ուխտերն ու խոստումները, ապա դրանք անվավեր են, քանի որ հանձնառու չեղողը ամուսինն է: Տերն այդ կնոջը անպարտ թող համարի»: (Սինոդական թարգ․)[9]
   
Տե՛ս Թվոց գրքի մեկնություն գլուխ 30:4
--------------------------------
[9](Էջմիածին թարգ․) Իսկ եթէ նրա ամուսինը հաւանութիւն չի տալիս այն օրը, երբ լսել էր նրա բոլոր ուխտերն ու խոստումները, ապա դրանք անվաւեր են, քանի որ յանձնառու չեղողը ամուսինն է: Տէրը այդ կնոջը անպարտ թող համարի:
(Արարատ թարգ․30։8) Բայց եթե նրա ամուսինն իր լսած օրն արգելի նրան, ապա նրա արած ուխտը և նրա շուրթերից դուրս եկած անխորհուրդ խոսքը, որով նա պարտավորություն էր ստանձնել, անվավեր կլինեն. և Տերը թողություն կտա այդ կնոջը։
(Գրաբար) Ապա թէ ոչ առնուցու յանձն այրն նորա` յորում աւուր լսիցէ, ամենայն ուխտքն նորա եւ ամենայն սահմանքն զոր սահմանեաց զանձնէ իւրմէ, մի հաստատեսցին: զի այրն ոչ առ նմա յանձն. եւ Տէր անպարտ արասցէ զնա: