Ա. Լոպուխին
15-17. Իբրև ողջակեզի զոհ՝ մեկ զվարակ, մեկ խոյ, մեկ տարեկան մեկ հատ գառ, [15] իբրև մեղքերի քավության զոհ՝ այծերից մի նոխազ, Իբրև փրկության զոհ՝ երկու երինջ, հինգ խոյ, հինգ նոխազ, մեկ տարեկան հինգ էգ գառ: Այս է Ամինադաբի որդի Նաասոնի ընծան: (Սինոդական թարգ․)
Առաջինը զոհը մատուցվում էր մեղքերի համար (Ղևտ. 4:22, 23), հետո ողջակեզի զոհաբերությունն էր կատարվում (Ղևտ. 1:3−9), և վերջապես՝ փրկության զոհը (Ղևտ. 3:3−9), որը կատարվում էր եզրափակիչ հացկերույթով:
--------------------------------
[15](Էջմիածին թարգ․) ողջակէզի համար նախրից բերուած մէկ զուարակ, մէկ խոյ, մի տարեկան մէկ գառ,
(Արարատ թարգ․) մեկ զվարակ, մեկ խոյ, մեկ տարեկան գառ ողջակեզի համար,
(Գրաբար) զուարակ մի յանդւոյ, խոյ մի եւ գառն տարեւոր յողջէկէզ,
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: