Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի 7։37

Ա. Լոպուխին

Եւ աւելի ու աւելի էին զարմանում եւ ասում. «Սա ամէն ինչ լաւ արեց, որովհետեւ խուլերին լսել է տալիս եւ համրերին՝ խօսել»: (Սինոդական թարգմ․) [37]

 

  «Սա ամեն ինչ լավ արեց»։ Ըստ երևույթին, մարդկանց բազմությունը Քրիստոսին որպես այնպիսի հրաշագործի էր նայում, որն ի վիճակի էր վերականգնելու մարդու նախնական դրախտային երանությունը (տե՛ս Ծննդոց 1։31):
---------------------------------------
[37] (Էջմիածին թարգմ․) Եւ աւելի ու աւելի էին զարմանում եւ ասում. «Սա ամէն ինչ լաւ արեց, որովհետեւ խուլերին լսել է տալիս եւ համրերին՝ խօսել»:
(Արարատ թարգմ․) Չափազանց զարմանում էին ու ասում. «Սա ամեն բան լավ է անում. խուլերին լսել է տալիս, համրերին՝ խոսել»։
(Գրաբար) Եւ ե՛ւս քան զեւս զարմանային եւ ասէին. Զամենայն ինչ բարւո՛ք գործեաց սա, զի խլից՝ լսե՛լ տայ, եւ համերց խաւսե՛լ: