Մաղաքիա արք. Օրմանյան
30-39․ Եւ նա խստիւ պատուիրեց նրանց, որ իր մասին մարդու բան չասեն: Եւ սկսեց ուսուցանել աշակերտներին, թէ մարդու Որդին պէտք է բազում չարչարանքներ կրի, անարգուի երէցներից ու քահանայապետներից եւ օրէնսգէտներից, մեռնի եւ երրորդ օրը յարութիւն առնի: Եւ այս խօսքը ասաց բացայայտօրէն. եւ Պետրոսը նրան մի կողմ տանելով՝ սկսեց յանդիմանել նրան: Իսկ նա դարձաւ տեսաւ աշակերտներին, սաստեց Պետրոսին ու ասաց. «Ետե՛ւս գնա, սատանա՛յ, որովհետեւ դու Աստծո՛ւ բաները չես խորհում, այլ՝ մարդկանցը»: Եւ նա իր մօտ կանչելով ժողովրդին, աշակերտների հետ միասին, ասաց նրանց. «Եթէ մէկը կամենում է գալ իմ յետեւից, թող ուրանայ իր անձը, թող վերցնի իր խաչը եւ գայ իմ յետեւից, որովհետեւ ով կամենում է ազատել իր անձը, այն պիտի կորցնի. իսկ ով կորցնի իր անձը Աւետարանի համար, պիտի ազատի այն: Ի՞նչ օգուտ է մարդուն, եթէ ամբողջ աշխարհը շահի, բայց իր անձը կորցնի. որովհետեւ մարդ ի՞նչ ունի տալու իր անձի փոխարէն: Ով որ ամօթ համարի ինձ եւ իմ խօսքերը այս շնացող եւ մեղաւոր ազգի մէջ, մարդու Որդին էլ նրան պիտի ամաչեցնի, երբ գայ փառքովն իր Հօր եւ սուրբ հրեշտակների»: Եւ նրանց ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, թէ նրանցից, որ այստեղ են, կան ոմանք, որոնք մահ չպիտի ճաշակեն, մինչեւ որ տեսնեն Աստծու արքայութիւնը՝ զօրութեամբ եկած»:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 16:20
Ա․ Լոպուխին
Եւ նա խստիւ պատուիրեց նրանց, որ իր մասին մարդու բան չասեն: (Սինոդական թարգմ․) [30]
Այս պատմությունը Մատթեոսից ավելի համառոտ փոխանցող Մարկոսը բաց է թողնում այն գովեստը, որին Պետրոս առաքյալն արժանացվում է Քրիստոսի կողմից (Մատթ. 16։17−19): Սակայն դրանից արդյո՞ք պարզ չի դառնում, որ նա իր Ավետարանը գրել է Պետրոս առաքյալի ղեկավարությամբ։ Իհարկե, խոնարհ առաքյալը չի ցանկացել, որ այս գովասանքը ներառվի «Մարկոսի Ավետարանում»:
---------------------------------------
[30](Էջմիածին թարգ․) Եւ նա խստիւ պատուիրեց նրանց, որ իր մասին մարդու բան չասեն:
(Արարատ թարգ․) Այդժամ Հիսուսը խստիվ պատվիրեց նրանց, որ այդ մասին ոչ ոքի չասեն։
(Գրաբար) Եւ սաստեա՛ց ի նոսա՝ զի ումեք՝ մի՛ ասիցեն զնմանէ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: