Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան
16-17. Այն ժամանակ իշխաններն ու ողջ ժողովուրդն ասացին քահանաներին եւ սուտ մարգարէներին. «Այդ մարդը մահուան դատավճռի ենթակայ չէ, որովհետեւ Տէր Աստծու անունից խօսեց մեզ հետ»: Երկրի ծերերից մի քանի մարդիկ ոտքի ելան եւ ասացին հաւաքուած ողջ ժողովրդին.
Տեսեք, թե ինչպես են չափազանցնում հարցը. նրանք չեն ցանկանում խոսք ասել, չեն էլ փորձում բանավոր հիշել դրանք: Այսպես էին զրպարտում նաև Ստեփաննոսին և ասում էին՝ «հայհոյում է», սակայն չէին մանրամասնում, թե ինչպես է հայհոյում: Երբ ասում ենք՝ «Ես չեմ ցանկանում կրկնել ասածս», և լռում ենք, այդպիսով հաճախ մեծացնում ենք հարցը: (Այն էլ ընդամենը մի քանի բառ հետո): Ինչպե՞ս նրանք չեն փորձում հաստատել մեղադրանքները: Քահանայության հանդեպ հարգանքը բավարար էր նման հաստատման դրդելու համար: Նրանք, ովքեր պետք է զսպեին ուրիշներին, գրգռում էին ժողովրդին, բորբոքում էին ամբոխի կատաղությունը և չէին սպասում դատավորների վճռին:
Ա. Լոպուխին
«Այդ ժամանակ իշխանավորներն ու ամբողջ ժողովուրդն ասացին քահանաներին և մարգարեներին. «Այս մարդն արժանի չէ մահվան դատապարտության, որովհետև նա մեզ հետ խոսել է մեր Տեր Աստծո անունով»»։ (Սինոդական թարգմ.) [16]
-----------------------------
[16](Էջմիածին թարգմ.) Այն ժամանակ իշխաններն ու ողջ ժողովուրդն ասացին քահանաներին եւ սուտ մարգարէներին. «Այդ մարդը մահուան դատավճռի ենթակայ չէ, որովհետեւ Տէր Աստծու անունից խօսեց մեզ հետ»:
(Արարատ թարգմ.) Եվ իշխանավորներն ու ամբողջ ժողովուրդն ասացին քահանաներին ու մարգարեներին. «Այս մարդը մահվան արժանի չէ, որովհետև Տիրոջ՝ մեր Աստծու անունով է խոսել մեզ հետ»։
(Գրաբար) Եւ ասեն իշխանքն եւ ամենայն ժողովուրդն ցքահանայս եւ ցսուտ մարգարէսն. Ոչ է դատաստան մահու առնդ այդորիկ. զի յանուն Տեառն Աստուծոյ խաւսեցաւ առ մեզ։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: