Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 9:1

Երանելի Հերոնիմոս Ստրիդոնացի

Ո՞վ կը տար իմ գլխին ջուր եւ իմ աչքերին՝ արտասուքի աղբիւրներ, որ ես զօր ու գիշեր ողբայի այս ժողովրդին եւ իմ ժողովրդի դստեր վիրաւորներին:
 
    Եթե ես ամբողջովին, ասում է, լացի վերածվեմ, և արցունքներ ոչ թե կաթիլներով, այլ գետերով թափվեն ինձ վրա, ապա նույնիսկ այդ դեպքում ես չեմ կարողանա պատշաճ կերպով սգալ իմ ժողովրդի սպանված դուստրերի համար: Քանի որ աղետներն իրենց մեծությամբ գերազանցում են բոլոր վշտերին: Ասվածը կարելի է հասկանալ ինչպես մարգարեի, այնպես էլ Տիրոջ անունից:
 

Հովհաննես Ավագ քահանա Կրանշտադտսկի

Ո՞վ կը տար իմ գլխին ջուր եւ իմ աչքերին՝ արտասուքի աղբիւրներ, որ ես զօր ու գիշեր ողբայի այս ժողովրդին եւ իմ ժողովրդի դստեր վիրաւորներին:
 
    Ահա թե ինչպես է այստեղ դրսևորվում Իսրայելի անօրինությունները բացահայտելու հարցում Տիրոջ հայրական հեզությունը:
 

Ա. Լոպուխին

«Օ՜, ո՞վ իմ գլխին ջուր կտա, և աչքերիս՝ արտասուքի աղբյուր. ես օր ու գիշեր լաց կլինեի իմ ժողովրդի սպանված դուստրերի համար»։(Սինոդական թարգմ.) [1]
 
    Եբրայերեն Աստվածաշունչը այս համարը կապում է նախորդ գլխի հետ: Մարգարեի արցունքները չեն բավարարում Հուդայի թագավորության աղետալի ճակատագիրը սգալու համար:
Հրեաների մեղքերը և նրանց առաջիկա պատիժը
    Մարգարեն այնպես էր տանջվել իր հորդորների ձախողման պատճառով, որ Եղիայի նման ցանկանում էր անապատ գնալ: Նրա ցեղակիցները անառակ էին խոսքի և՛ ուղիղ, և՛ փոխաբերական իմաստով: Աստծուց հեռանալով՝ նրանք խզում էին եղբայրական սիրո կապերը և դավաճանում էին իրենց ընկերներին:

---------------------------------------
[1] (Էջմիածին թարգմ.) Ո՞վ կը տար իմ գլխին ջուր եւ իմ աչքերին՝ արտասուքի աղբիւրներ, որ ես զօր ու գիշեր ողբայի այս ժողովրդին եւ իմ ժողովրդի դստեր վիրաւորներին:
(Արարատ թարգմ.) «Երանի՜գլուխս ջուր լիներ, և աչքերս՝ արտասուքի աղբյուր, որ օր ու գիշեր լաց լինեի իմ ժողովրդի դստեր սպանվածների վրա։

(Գրաբար) Ո՛տայր զգլուխս իմ ջուր, եւ զաչս իմ աղբեւրս արտասուաց. եւ լայի զժողովուրդս զայս զտիւ եւ զգիշեր, եւ զվիրաւորեալս դստեր ժողովրդեան իմոյ։