Գիրք` 28. Իմաստութիւն Սողոմոնի

Գլուխ 11

   
1. Յաջողեաց զգործս նոցա ի ձեռն մարգարէին սրբոյ:

2. Շրջեցան ընդ անապատ անշէն, եւ յանկոխս հարին զխորանս:

3. Ընդդէմ դարձան պատերազմողաց. եւ վանեցին զթշնամիս:

4. Ծարաւեցան եւ կարդացին առ քեզ, եւ տուաւ նոցա ջուր յապառաժ վիմէ, եւ փափաք ծարաւոյ ի խիստ վիմէ:

5. Զի որովք տանջեցան թշնամիք նոցա,

6. նոքիմբք սոքա կարաւտեալք գտին բարերարութիւն:

7. Որոց փոխանակ մշտնջենաւոր գետոյն արեամբ կարմրացելոյ խռովեցելոց`

8. ի կշտամբութիւն տղայակոտոր հրամանին: Ետուր ջուր առատութեան անյոյսս

9. ցուցեալ վասն յայն ժամու ծարաւոյ. որպէս տանջեցեր զհակառակորդսն.

10. յորժամ զչափ առին. թէպէտ եւ ողորմութեամբ խրատեցան: ծանեան թէ զիա՞րդ բարկութեամբ դատեալ ամբարիշտք տանջիցին:

11. Զսոսա իբրեւ հայր խրատեալ փորձեցեր. եւ զնոսա իբրեւ զսաստիկ թագաւոր դատապարտեալ կշտամբեցեր:

12. Հեռացեալք եւ մաւտեալք` զնոյն աւրինակ վտանկէին.

13. զի կրկին կալաւ զնոսա տրտմութիւն եւ հեծութիւն անցելոց յիշատակաց:

14. Զի յորժամ լսէին իւրեանց տանջանաւքն երախտաւորեալք` առնուին զքո չափ Տէր:

15. Զի զոր երէկ եւ ի վաղուց հետէ ընկեցեալ ուրացան եւ ծաղր առնէին, ի վախճանի նոցին ելիցն զարմանային: զի ոչ նման արդարոցն ծարաւեալք:

16. Փոխանակ անմիտ խորհրդոց անիրաւութեան իւրեանց, որովք մոլորեալն պաշտէին զանմռունչ սողունս` եւ զճըճիս վատթարս, արձակեցեր ի վերայ նոցա բազմութիւն անխաւսուն անասնոց ի վրէժխնդրութիւն:

17. Զի գիտասցեն թէ որովք մեղանչէ ոք` նոքումբք եւ տանջի:

18. Զի ոչ չքաւորէր ամենազաւր ձեռն քո, որ հաստատեաց զաշխարհս յանկերպարան նիւթոյ` արձակել ի վերայ նոցա բազմութիւնս արջոց, կամ առեւծս սաստիկս.

19. կամ նորագործս լի բարկութեամբ գազանս անծանաւթս. կամ հրաշունչս փորատաւղս գոռոզութեան, կամ զհոսիչս ծխոյն շարաւոյ. կամ որ սաստիկ կայծակունս յաչաց փայլատակեցուցանիցեն:

20. Որոց ոչ միայն վնասն կարաւղ էր խորտակել զնոսա, այլ եւ տեսիլն ահիւ սատակել:

21. Եւ առանց այնորիկ միով իսկ հողմով կարէիր կործանել. հալածեալք եւ հոսեալք ի դատաստանաց ոգւոյ զաւրութեան քոյ: Այլ զամենայն չափով եւ թուով եւ կշռով կարգեցեր.

22. զի մեծապէս կարաւղ լինել յամենայն ժամ առ քեզ է. եւ զաւրութեան բազկի քոյ ո՞վ է որ ընդդէմ դառնայցէ:

23. Զի իբրեւ զմէտ մի ի նժարից կշռոց է ամենայն աշխարհս առաջի քո. եւ իբրեւ զկաթ մի առաւաւտի ցաւղոյ` որ իջանէ յերկիր:

24. Այլ ողորմիս ամենեցուն` զի յամենայնի կարաւղ ես. եւ անտես առնես զմեղս մարդկան ապաշխարութեամբ:

25. Զի սիրես զամենայն որ ինչ է. եւ ոչ գարշիս յումեքէ յորոց արարեր. զի ոչ եթէ առ ատել հաստատեցեր ինչ:

26. Քանզի զիա՞րդ կայր ինչ` եթէ դու ոչ կամէիր. եւ կամ որ ի քէն չէր կոչեցեալ` զիա՞րդ պահէր:

27. Խնայեա յամենեսեան, զի քո են Տէր ոգեսէր: