Գլուխ 4

   

1. Սի՛րելիք՝ մի՛ ամենայն հոգւոյ հաւատայք, այլ ընտրեցէ՛ք զհոգիսն եթէ յԱստուծոյ իցեն. զի բազում սուտ մարգարէք ելեալ են յաշխարհ:

2. Եւ մեք այսուիկ ճանաչեմք զհոգին Աստուծոյ: Ամենայն հոգի որ խոստովանի զՅիսուս Քրիստոս մարմնով եկեալ, յԱստուծո՛յ է նա.

3. եւ ամենայն հոգի որ ո՛չ խոստովանի զՅիսուս Քրիստոս մարմնով եկեալ, չէ՛ նա յԱստուծոյ. եւ այս նեռինն է, զորմէ լուարուքն եթէ գալոց է, եւ արդէն իսկ յաշխարհի է:

4. Դուք յԱստուծո՛յ էք ո՛րդեակք, եւ յաղթեցէք նոցա. զի մե՛ծ է որ ի ձեզդ է, քան զայն որ յաշխարհին է:

5. Նոքա յաշխարհէ են, վասն այնորիկ յաշխարհէ խաւսին, եւ աշխարհ լսէ՛ նոցա:

6. Մեք յԱստուծո՛յ եմք, որ զԱստուած ճանաչէ լսէ մեզ, եւ որ չէ՛ յԱստուծոյ՝ ո՛չ լսէ մեզ. այսուիկ ճանաչեմք զհոգին ճշմարտութեան, եւ զհոգին խաբէութեան:

7. Սի՛րելիք, սիրեսցո՛ւք զմիմեանս, զի սէր յԱստուծո՛յ եւ ամենայն որ սիրէ՝ յԱստուծո՛յ է ծնեալ, եւ ճանաչէ՛ զԱստուած:

8. Եւ որ ո՛չն սիրէ՝ ո՛չ ճանաչէ զԱստուած, զի Աստուած սէ՛ր է:

9. Եւ զի յայսմ երեւեցաւ սէրն Աստուծոյ ի մեզ, զի զորդին իւր միածին առաքեա՛ց Աստուած յաշխարհ, զի եղիցուք նովաւ կենդանի՛ք:

10. Յա՛յսմ է սէրն. ո՛չ զի մեք սիրեցաք զԱստուած, այլ զի նա՛ սիրեաց զմեզ, եւ առաքեաց զորդի՛ն իւր ի քաւութիւն մեղաց մերոց:

11. Սի՛րելիք՝ եթէ Աստուած այսպէս սիրեաց զմեզ, ապա եւ մե՛ք պարտիմք զմիմեանս սիրել:

12. ԶԱստուած ուրուք երբէք չի՛ք տեսեալ. եթէ սիրեսցուք զմիմեանս՝ Աստուած ի մե՛զ բնակէ, եւ սէր նորա ի մեզ կատարեալ է:

13. Այսուիկ գիտեմք եթէ մեք ի նա եմք բնակեալ՝ եւ նա ի մեզ, զի ի հոգւոյն իւրմէ ետ մեզ:

14. Եւ մեք տեսաք եւ վկայեմք, զի հայր առաքեա՛ց զորդի իւր փրկիչ աշխարհի:

15. Որ ոք խոստովանեսցի՝ եթէ Յիսուս է որդի Աստուծոյ, Աստուած ի նմա՛ բնակէ՝ եւ նա յԱստուա՛ծ:

16. Եւ մեք հաւատացաք, եւ ծանեա՛ք զսէրն Աստուծոյ՝ զոր ունի առ մեզ: Աստուած սէ՛ր է, եւ որ կայ ի սէրն՝ բնակեա՛լ է յԱստուած, եւ Աստուած ի նմա բնակէ:

17. Յայսմիկ է կատարեալ սէրն նորա ընդ մեզ. զի համարձակութի՛ւն ունիմք յաւուրն դատաստանի: Զի որպէս եւ նայն է, նո՛յնպէս եւ մեք եմք յաշխարհի յայսմիկ:

18. Եւ Երկեւղ ո՛չ գոյ ի սէր, այլ սէրն կատարեալ ի բա՛ց մերժէ զերկեւղն. զի երկեւղ ընդ տանջանա՛ւք իսկ որ երկնչին, չէ՛ կատարեալ ի սէրն:

19. Մեք սիրեսցո՛ւք զԱստուած, վասն զի նա՛ նա՛խ սիրեաց զմեզ:

20. Եթէ ոք ասիցէ՝ եթէ սիրեմ զԱստուած, եւ զեղբայր իւր ատիցէ, սո՛ւտ է: Որ ո՛չ սիրէ զեղբայր իւր զոր տեսանէ, զԱստուած զոր ո՛չն ետես՝ զիա՞րդ կարիցէ սիրել:

21. Եւ զայս պատուէ՛ր ունիմք առ ի նմանէ, զի որ սիրէ զԱստուած՝ սիրէ՛ նա եւ զեղբայր իւր: