1․ Եւ արքայ Դաւիթ ծերացեալ եւ անցեալ զաւուրբք. եւ ծածկէին զնա հանդերձիւք, եւ ոչ ջեռնոյր:
2․ Եւ ասեն ծառայք նորա. Խնդրեսցեն տեառն մերոյ արքայի աղջիկ մի կոյս. եւ կացցէ առաջի արքայի, եւ եղիցի դարմանել. եւ ննջեսցէ ընդ նմա, եւ ջեռցի տէր մեր արքայ:
3․ Եւ խնդրեցին աղջիկ մի գեղեցիկ յամենայն սահմանացն Իսրայէլի, եւ գտին զԱբիսակ Սոմնացի. եւ ածին զնա առ արքայ:
4․ եւ էր աղջիկն գեղեցիկ յոյժ, եւ ջեռուցանէր զարքայ` եւ պաշտէր զնա. եւ արքայ ոչ գիտաց զնա:
5․ Եւ Ադոնիա` որդի Ագիթայ ամբառնայր. ասէ. Ես թագաւորեցից: եւ արար իւր կառս եւ հեծեալս, եւ յիսուն այր սուրհանդակս ընթանալ առաջի նորա:
6․ Եւ հայրն ոչ արգելոյր զնա. եւ ոչ երբէք ասէր. թէ Ընդէ՞ր արարեր զայդ: եւ ինքն էր գեղեցիկ տեսանելով. եւ զնա ծնաւ յետ Աբեսողոմայ.
7․ եւ եղեն բանք նորա ընդ Յովաբայ որդւոյ Շարուհեայ, եւ ընդ Աբիաթարայ քահանայի. եւ աւգնէին Ադոնիայ:
8․ Եւ Սադովկ քահանայ, եւ Բանեա որդի Յովիդայեայ, եւ Նաթան մարգարէ, եւ Սեմէի, եւ Ռէի. եւ որդիք զաւրաւորք Դաւթի` չէին զհետ Ադոնիայ:
9․ Եւ եզեն Ադոնիա ոչխարս եւ եզինս եւ գառինս` առ վիմին Զոողեթայ. որ է մաւտ յերկիրն Ռովգելայ. եւ կոչեաց զամենայն եղբարս իւր զորդիս արքայի, եւ զամենայն զարս Յուդայ զծառայս արքայի:
10․ Եւ զՆաթան մարգարէ` եւ զԲանեա, եւ զզաւրաւորսն, եւ զՍողոմոն զեղբայր իւր ոչ կոչեաց:
11․ Եւ խաւսեցաւ Նաթան մարգարէ ընդ Բերսաբեայ մաւր Սողոմոնի` եւ ասէ. Ո՞չ լուար զի թագաւորեաց Ադոնիա որդի Ագիթայ. եւ տէր մեր արքայ Դաւիթ ոչ գիտաց:
12․ Եւ արդ` եկ տաց քեզ խրատ, եւ ապրեցուսցես զանձն քո, եւ զանձն որդւոյ քոյ Սողոմոնի:
13․ երթ մուտ առ արքայ Դաւիթ, եւ խաւսեսցիս ընդ նմա` եւ ասասցես. Ո՞չ դու տէր իմ արքայ երդուար աղախնոյ քում եւ ասացեր, թէ Սողոմոն որդի քո թագաւորեսցէ յետ իմ, եւ նա նստցի յաթոռ իմ. եւ այն զի՞նչ է զի թագաւորեաց Ադոնիա:
14․ եւ ահա մինչդեռ դու խաւսիցիս անդ ընդ արքայի, ես մտից եւ լցից զբանս քո:
15․ Եւ եմուտ Բերսաբէէ առ արքայ ի սենեակն, եւ արքայ ծերացեալ էր յոյժ. եւ Աբիսակ Սոմնացի կայր ի սպասու արքայի:
16․ խոնարհեցաւ Բերսաբէէ` եւ երկիր եպագ արքայի: Եւ ասէ արքայ. Զի՞ է քեզ:
17․ եւ նա ասէ. Տէր իմ արքայ, դու երդուար ի տէր Աստուած քո` աղախնոյ քում եւ ասացեր. թէ Սողոմոն որդի քո թագաւորեսցէ յետ իմ, եւ նա նստցի յաթոռ իմ.
18․ եւ ահա Ադոնիա թագաւորեաց. եւ դու տէր իմ արքայ ոչ գիտացեր:
19․ եւ եզեն արջառս եւ ոչխարս եւ գառինս բազումս, եւ կոչեաց զամենայն որդիս արքայի, եւ զԱբիաթար քահանայ, եւ զՅովաբ իշխան զաւրուն: եւ զՍողոմոն զծառայ քո ոչ կոչեաց:
20․ Եւ տէր իմ արքայ` աչք ամենայն Իսրայէլի ի քեզ են, պատմել նոցա թէ ո նստցի յաթոռ տեառն իմոյ արքայի յետ նորա:
21․ եւ եղիցի եթէ ննջեսցէ տէր իմ արքայ ընդ հարս իւր, եւ լինիցիմ ես եւ որդի իմ Սողոմոն վնասապարտք:
22․ Եւ մինչդեռ նա խաւսէր ընդ արքայի, եկն Նաթան մարգարէ.
23․ եւ պատմեցաւ արքայի եւ ասեն. Աւասիկ Նաթան մարգարէ: եւ եմուտ առաջի արքայի, եւ երկիր եպագ արքայի ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր:
24․ Եւ ասէ Նաթան. Տէր իմ արքայ` դո՞ւ ասացեր եթէ Ադոնիա թագաւորեսցէ զկնի իմ, եւ նա նստցի յաթոռ իմում:
25․ զի էջ այսաւր, եւ եզեն արջառս եւ ոչխարս եւ գառինս բազումս. եւ կոչեաց զամենայն որդիսն արքայի, եւ զիշխանս զաւրուն, եւ զԱբիաթար քահանայ. եւ ահա ուտեն եւ ըմպեն առաջի նորա, եւ ասեն. Կեցցէ արքայ Ադոնիա:
26․ Եւ զիս զծառայ քո, եւ զՍադովկ քահանայ` եւ զԲանեա որդի Յովիդայեայ, եւ զՍողոմոն զծառայ քո ոչ կոչեաց:
27․ եթէ ի ձեռն տեա՞ռն իմոյ արքայի եղեւ բանն այն. եւ ոչ ցուցեր ծառայի քում թէ ո՞ նստցի յաթոռ տեառն իմոյ արքայի յետ նորա:
28․ Պատասխանի ետ Դաւիթ արքայ` եւ ասէ. Կոչեցէք առ իս զԲերսաբէէ: եւ եմուտ առաջի նորա, եւ եկաց յանդիման նորա:
29․ եւ երդուաւ արքայ եւ ասէ. Կենդանի է Տէր, որ փրկեաց զանձն իմ յամենայն նեղութենէ.
30․ զի որպէս երդուայ ի տէր Աստուած Իսրայէլի` եւ ասեմ, եթէ Սողոմոն որդի քո թագաւորեսցէ յետ իմ, եւ նա նստցի յաթոռ իմ փոխանակ իմ, եթէ ոչ այսպէս արարից յաւուր յայսմիկ:
31․ Եւ խոնարհեցաւ Բերսաբէէ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ երկիր եպագ արքայի` եւ ասէ. Կեցցէ տէր իմ արքայ Դաւիթ յաւիտեան:
32․ Եւ ասէ արքայ Դաւիթ. Կոչեցէք առ իս զՍադովկ քահանայ` եւ զՆաթան մարգարէ, եւ զԲանեա որդի Յովիդայեայ: եւ մտին առաջի արքայի:
33․ Եւ ասէ ցնոսա արքայ. Առէք ընդ ձեզ զծառայս տեառն ձերոյ. եւ հեծուցէք զՍողոմոն զորդի իմ ի ջորւոջն իմում, եւ իջուցէք զնա ի Գեհոն:
34․ Եւ աւծցեն զնա անդ Սադովկ քահանայ` եւ Նաթան մարգարէ ի թագաւոր ի վերայ Իսրայէլի. եւ փող հարէք եղջերեաւն, եւ ասասջիք. Կեցցէ արքայ Սողոմոն:
35․ եւ ելջիք զկնի նորա, եւ մտցէ եւ նստցի յաթոռ իմում, եւ նա թագաւորեսցէ ընդ իմ. եւ ես ետու հրաման լինել նմա առաջնորդ ի վերայ Իսրայէլի եւ Յուդայ:
36․ Եւ պատասխանի ետ Բանեա որդի Յովիդայեայ արքայի` եւ ասէ. Եղիցի այդպէս. հաւատարմացուսցէ տէր Աստուած տեառն իմոյ արքայի.
37․ եւ որպէս էր Տէր ընդ տեառն իմում արքայի, եղիցի եւ ընդ Սողոմոնի. եւ մեծացուսցէ զաթոռ նորա քան զաթոռ տեառն իմոյ արքայի Դաւթի:
38․ Եւ էջ Սադովկ քահանայ, եւ Նաթան մարգարէ, եւ Բանեա որդի Յովիդայեայ, եւ Քերեթին եւ Ոփելեթին. եւ հեծուցին զՍողոմոն ի ջորւոջն արքայի Դաւթի, եւ տարան զնա ի Գեհոն:
39․ Եւ առ Սադովկ քահանայ զեղջեւրն իւղոյ ի խորանէն եւ աւծ զՍողոմոն. եւ եհար զփողն եղջերեայ, եւ ասէ ամենայն ժողովուրդն. Կեցցէ արքայ Սողոմոն:
40․ եւ ել ամենայն ժողովուրդն զհետ նորա, եւ պար առեալ պարուք ուրախ լինէին մեծաւ ուրախութեամբ. եւ հնչեաց երկիրն ի բարբառոյ նոցա:
41․ Եւ լուաւ Ադոնիա եւ ամենայն բազմականք նորա, եւ կատարեցին նոքա զուտելն: եւ լուաւ Յովաբ զձայն եղջերոյն` եւ ասէ. Զի՞նչ է բարբառն որ հնչէ ի քաղաքին:
42․ Եւ մինչդեռ նա խաւսէր` ահա Յովնաթան` որդի Աբիաթարու քահանայի եհաս: եւ ասէ Ադոնիա. Մուտ` զի այր զաւրութեան ես դու, եւ բարութիւնս աւետարանես:
43․ Պատասխանի ետ Յովնաթան եւ ասէ ցԱդոնիա. Եւ կարի իսկ քաջ. տէր մեր արքայ Դաւիթ թագաւորեցոյց զՍողոմոն:
44․ եւ առաքեաց ընդ նմա արքայ զՍադովկ քահանայ, եւ զՆաթան մարգարէ, եւ զԲանեա որդի Յովիդայեայ, եւ զՔերեթին եւ զՈփելեթին. եւ հեծուցին զնա ի ջորւոջն արքայի,
45․ եւ աւծին զնա Սադովկ քահանայ եւ Նաթան մարգարէ ի թագաւոր ի Գեհոն. եւ ելին անտի ուրախութեամբ, եւ հնչեաց քաղաքն. եւ այն է բարբառն` զոր լուարուք:
46․ Եւ նստաւ Սողոմոն յաթոռն արքայութեան:
47․ եւ մտին ծառայքն արքայի աւրհնել զտէր մեր զարքայ Դաւիթ` եւ ասեն. Մեծացուսցէ Աստուած զանուն Սողոմոնի որդւոյ քոյ` քան զանուն քո, եւ մեծացուսցէ զաթոռ նորա քան զաթոռ քո: Եւ երկիր եպագ արքայ յանկողնէ իւրմէ:
48․ եւ այսպէս ասաց արքայ. Աւրհնեալ է տէր Աստուած Իսրայէլի` որ ետ ինձ այսաւր ի զաւակէ իմմէ նստել յաթոռ իմ. եւ աչք իմ տեսանեն:
49․ Եւ զարհուրեցան, եւ յարեան ամենայն կոչնականքն Ադոնիայ. եւ գնացին այր իւրաքանչիւր զճանապարհ իւր:
50․ Եւ Ադոնիա երկեաւ յերեսաց Սողոմոնի, եւ յարեաւ չոգաւ բուռն եհար զեղջերաց սեղանոյն:
51․ եւ ազդ եղեւ Սողոմոնի` եւ ասեն. Ահա Ադոնիա երկեաւ յարքայէ Սողոմոնէ` եւ ունի զեղջերաց սեղանոյն` եւ ասէ. Երդուիցի ինձ այսաւր արքայ Սողոմոն, եթէ ոչ սպանցէ զծառայ իւր սրով:
52․ Եւ ասէ Սողոմոն. Եթէ լինիցի յորդի զաւրութեան, ոչ անկցի ի հերոյ նորա մազ մի ի գետին. ապա թէ չարութիւն գտցի ի նմա` մահու մեռցի:
53․ եւ առաքեաց արքայ Սողոմոն, եւ իջոյց զնա ի վերուստ ի սեղանոյ անտի. եւ եմուտ երկիր եպագ արքայի Սողոմոնի. եւ ասէ ցնա Սողոմոն. Երթ ի տուն քո:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: