Գլուխ 5

   
1. Եւ եղեւ աղաղակ մեծ ի ժողովրդեանն, եւ կանանց իւրեանց` այր առ եղբայր իւր:

2. եւ ասեն` վասն որդւոց մերոց եւ դստերաց մերոց, որոց պակասեցին կերակուրք. Երթիցուք գնեսցուք` եւ կեցցուք:

3. Եւ ոմանք ասէին. Զանդաստանս մեր եւ զայգիս դիցուք ի գրաւի, եւ առցուք ցորեան եւ կերիցուք:

4. եւ էին ոմանք որ ասէին. Տուաք զստացուածս մեր, եւ առաք ոսկի եւ արծաթ, եւ տուաք ի հարկս թագաւորի:

5. Եւ արդ` որպէս մարմինք եղբարց մերոց են մարմինք մեր, եւ որպէս որդիք նոցա` որդիք մեր, եւ արդ` ընդէ՞ր տուաք մեք զորդիս մեր ի ծառայութիւն, եւ դստերք մեր վարեալ են ի բռնութիւն, եւ ոչ գոյ ի ձեռս մեր կար` որով փրկեսցուք զնոսա:

6. Եւ տրտմեցայ ես յոյժ յորժամ լուայ զաղաղակն` եւ զբանս նոցա.

7. եւ արարի խորհուրդ ընդ միտս իմ: եւ կագեցայ ընդ պատուականս եւ ընդ իշխանս նոցա, եւ ասեմ ցնոսա. Դո՞ւք էք որ խնդրէք զհարկս յեղբարց ձերոց: Եւ հրամայեցի նոցա լինել ժողով մեծ.

8. եւ ասեմ ցնոսա. Մեք փրկեսցուք զեղբարս մեր զհրէայս որ վաճառեցան հեթանոսաց, զոր մեք ոչ գիտացաք. եւ դուք վաճառեցէ՞ք զնոսա: եւ լռեցին, եւ ոչ ինչ կարացին տալ պատասխանի:

9. Եւ ասացի ցնոսա. Ոչ բարւոք է գործդ զոր դուքդ առնէք, վասն զի ոչ երկնչիք յԱստուծոյ. եւ վասն այսորիկ ոչ եւս զերծաք մեք ի նախատանաց հեթանոսաց` եւ ի թշնամեաց մերոց:

10. Եւ ասեմ ես ցեղբարսն իմ եւ ցծանաւթս. Եւ ես եւ դուք տացուք արծաթ եւ արդիւնս ի փրկանս զոր խնդրեն հարկահանքդ.

11. եւ դարձուսցուք այսաւր զանդաստանս զայգիս եւ զձիթենիս եւ զտունկս դոցա. եւ ընդ արծաթոյ մերոյ գնեսցեն զցորեան` զգինի` եւ զձէթ, եւ բերցեն դոցա:

12. Եւ ասեն իշխանքն եւ այլ մեծամեծքն. Դարձուսցուք անդրէն` եւ ի դոցանէ ոչ ինչ խնդրեսցուք, եւ այդպէս արասցուք որպէս հրամայեցերդ: Եւ կոչեցի զքահանայսն` եւ երդմնեցուցի զնոսա վասն բանիս այսորիկ.

13. եւ զարկանելին իմ թաւթափեցի ուժգին, եւ ասեմ. Այսպէս թաւթափեսցէ Աստուած զայմենայն այր որ ոչ կատարեսցէ զբանս զայս` ի կենաց իւրոց, եւ ի տեղեաց իւրոց, եղիցի որպէս ունայնացեալ եւ թաւթափեալ ի կենաց իւրոց: եւ ասացին ամենայն ժողովուրդ եկեղեցւոյն այնորիկ. Ամէն: եւ աւրհնեցին զՏէր. եւ արարին եւ կատարեցին ամենայն ժողովուրդքն զբանս զայս:

14. Եւ յաւրէն յայնմանէ յորմէ հետէ պատուիրեցի` զի մի լիցին նոցա իշխանք Յուդայ: ի քսաներորդ ամէն` մինչչեւ յամն երեսներորդ երկրորդ Ատաշէսի արքայի զերկոտասան ամ, ես եւ եղբարք իմ եղաք իշխանք. Բռնի զուրուք մեք ոչ կերաք եւ արբաք:

15. եւ որք էին բռնացեալ զառաջինն` ծանրացուցի նոցա, եւ առի ի նոցանէ զհաց եւ զգինի, եւ զայլ ամենայն. արծաթ դիդրաքմայս քառասուն, եւ դարձուցի ի տեարս իւրեանց, եւ ի բաց արարի զնոսա յիշխանութենէ ժողովրդեանն, եւ ես ոչ եղէ իբրեւ զնոսա վասն երկիւղին Աստուծոյ:

16. Եւ յաջողէր գործ պարսպին. եւ ոչ զուրուք բռնացայ ունել զանդաստանս եւ կամ զայգիս. եւ ամենեքեան էին անխափան ի գործ պարսպին:

17. Եւ արս հարիւր ի հրէիցն, եւ այլք որ գային ի հեթանոսաց առ մեզ որ շուրջ էին զմեւք` ես ծախէի` եւ խառնէի ի ճաշն իմ:

18. Եւ լինէր յաւուր միում զուարակ մի, եւ ոչխարք վեց ընտիրք, եւ ամիկ մի. եւ այս էր յաւուր ծախքն իմ: եւ ընդ մէջ տասն աւուր անխնայ տայի զգինին ըմպել ամենեցուն. եւ ոչ յումեքէ առի զհաց բռնի, քանզի գիտէի եթէ ծանր է գործ ժողովրդեանն:

19. Յիշեսցէ զիս Աստուած ի բարութիւն: որպէս արարի ամենայն ժողովրդեանն: