Եսայու մարգարեության մեկնություն 13։1

Ա. Լոպուխին

 Բաբելոնի մասին մարգարեություն, որը բարբառեց Եսային՝ Ամոսի որդին: (Սինոդական թարգ․) [1]
   
    Մարգարեն մե՛կ իր անունից խոսելով, մե՛կ ներկայացնելով խոսող Աստծուն, նկարագրում է այն զորքերի հավաքը, որոնք գալիս էին հեռավոր երկրներից, որպեսզի Բարձրյալի կամքը կատարեն՝ ջախջախեն Բաբելոնին:

    «Մարգարեություն», եբրայերեն՝ «մասսա» («նասա»՝ «կրել» բայից)․ արտահայտում է բարձրաձայն կամ հանդիսավոր խոսքի իմաստը: Սակայն այստեղ և հեթանոս ժողովուրդներին վերագրվող մարգարեական այլ հատվածներում այս բառը կիրառվում է «դատավճիռ, լուծ» իմաստով (հմմտ. Եր. 23:33):

    «Որը բարբառեց Եսային»․ այս խոսքերը մատնանշում են, որ այստեղից սկսվում է գրքի մի նոր, բացարձակապես անկախ մի հատված:

    «Բարբառեց» (եբր.՝ «խազա»), նշանակում է «տեսավ» (հմմտ. 1:1):
--------------------------------
[1](Էջմիածին թարգ․) Ամոսի որդի Եսայու տեսիլքը բաբելացիների մասին
(Արարատ թարգ․) Բաբելոնի մասին պատգամը, որը հայտնվեց Ամոզի որդի Եսայուն։
(Գրաբար) Տեսիլ Բաբելացւոց. զոր ետես Եսայի որդի Ամովսայ: