Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 52։21

  Ա. Լոպուխին

Ս«Այս սյուները` յուրաքանչյուր սյուն, տասնութ կանգուն բարձրություն ուներ, և նրա շրջագիծը կազմում էր տասներկու կանգուն, իսկ նրա պատերի հաստությունը ներսից դատարկ էր` չորս մատնաչափ»։ (Սինոդական թարգմ.) [21]
     
Տե՛ս Երեմիայի մարգարեության մեկնություն  գլուխ 52։1
-------------------------------------

[21] (Էջմիածին թարգմ.) Սիւներից ամէն մէկի բարձրութիւնը երեսունհինգ  կանգուն էր, որոնցից իւրաքանչիւրի շուրջը տարածւում էր տասներկու կանգուն երկարութեամբ շղթայ՝ չորս մատ հաստութեամբ:
(Արարատ թարգմ.) Սյուներից յուրաքանչյուրի բարձրությունը տասնութ կանգուն էր, նրա շրջագիծը տասներկու կանգուն էր, նրա հաստությունը չորս մատնաչափ էր, մեջը՝ դատարկ։
(Գրաբար) Եւ սեանցն՝ երեսուն եւ հինգ կանգուն էր բարձրութիւն միոյ միո յսեան. եւ մանեակ յերկոտասան կանգնոյ շուրջ զնովաւ. եւ թանձրութիւն նորա շուրջ առ չորս մասունս։