1. Լուա՛ն առաքեալքն եւ եղբարքն որք էին ի կողմանս Հրեաստանի, զի եւ ի հեթանո՛սս ընկալան զբանն Աստուծոյ:
2. Բայց յորժամ ե՛լ Պետրոս յԵրուսաղէմ, խղճէին ի նմանէ որ ի թլփատութենէ անտի հաւատացեալքն.
3. եւ ասէին, եթէ եմուտ առ արս անթլփատս՝ եւ եկե՛ր ընդ նոսա:
4. Եւ սկսաւ Պետրոս պատմե՛լ նոցա կարգաւ՝ եւ ասէ.
5. Ես էի ի քաղաքին Յոպպէ յաղա՛ւթս, եւ տեսի զարմացմա՛ն տեսիլ. իջանել անա՛ւթ ինչ իբրեւ կտաւոյ մեծի, զչորեցունց տտնոց կախեա՛լ յերկնից՝ եւ եհա՛ս մինչեւ առ իս:
6. Յոր պշուցեա՛լ հայէի. եւ տեսի զչորքոտանիս երկրի, եւ զգազանս, եւ զսողունս, եւ զթռչունս երկնից:
7. Եւ լուայ բարբառ որ ասէր ցիս. Արի՛ Պե՛տրոս՝ զե՛ն եւ կե՛ր:
8. Եւ ասեմ. Քա՛ւ լիցի Տէր, զի խառնակ ինչ եւ անսուրբ ո՛չ երբէք եմուտ ի բերան իմ:
9. Պատասխանի ետ ինձ երկի՛ցս անգամ բարբառն յերկնից. Զոր Աստուած սրբեաց՝ դու մի՛ խառնակ համարիր:
10. Ա՛յս եղեւ երկիցս, եւ վերացա՛ւ դարձեալ ամենայն անաւթն յերկինս:
11. Եւ ահա անդէն երե՛ք արք եկին կացին առ ապարանիցն՝ ուր եսն էի, առաքեալք ի Կեսարեա՛յ առ իս:
12. Եւ ասէ ցիս հոգին՝ երթա՛լ ընդ նոսա, եւ մի՛ ինչ խղճել: Եկին ընդ իս եւ սոքա վեցեքի՛ն եղբարքս, եւ մտաք ի տուն ա՛ռնն այնորիկ:
13 Եւ պատմեա՛ց մեզ՝ ո՛րպէս ետես զհրեշտակն ի տան իւրում, զի կա՛յր եւ ասէ՛ր ցնա. Առաքեա՛ ի Յոպպէ, եւ կոչեա՛ զՍիմոն զկոչեցեալն Պետրոս.
14 որ խաւսեսցի բանս ընդ քեզ, որովք կեցցե՛ս դու եւ ամենայն տուն քո:
15 Եւ իբրեւ սկսայ խաւսել՝ եկն Հոգին Սուրբ ի վերայ նոցա. որպէս ի վերայ մեր իսկզբանն:
16. Յիշեցի՛ զբանն Տեառն զոր ասէրն. Յովհաննէս մկրտեաց ի ջուր. բայց դուք մկրտիցիք ի Հոգի՛ն Սուրբ:
17. Իսկ եթէ զհասարակաց պարգեւն ե՛տ Աստուած նոցա՝ որպէս եւ մեզ՝ ի հաւատալն ի Տէր Յիսուս Քրիստոս. ես զի՞նչ կարաւղ էի արգելուլ զԱստուած:
18. Եւ լուեալ զայս՝ լռեցին, եւ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած՝ եւ ասէին. ուրեմն եւ ի հեթանո՛սս ետ Աստուած զապաշխարութիւն կենաց:
19. Եւ ցրուեալքն ի նեղութենէն որ եղեւ ի վերայ Ստեփանոսի՛ հասի՛ն մինչեւ ի Փիւնիկէ՛, եւ ի Կիւպրոս, եւ յԱնտիոքիայ. ո՛չ ումեք խաւսէին զբանն՝ բայց միայն հրէի՛ց:
20. Եւ էին ոմանք ի նոցանէ արք կիւպրացիք եւ կիւրենացիք. որք մտեալ յԱնտիոք՝ խաւսէին ընդ յոյնսն, աւետարանեալ Տէր զՅիսուս:
21. Եւ էր ձե՛ռն Տեառն ընդ նոսա. եւ բազմութիւն հաւատացելոց դարձա՛ւ ի Տէր:
22. Լո՛ւ եղեւ բանս այս յականջս եկեղեցւոյն՝ որ էր յԵրուսաղէմ, վասն նոցա. եւ առաքեցին զԲառնաբաս մինչեւ յԱնտիոք:
23. Որ իբրեւ եկն ետես զշնորհսն Աստուծոյ՝ ուրա՛խ եղեւ, եւ մխիթարէր զամենեսեան՝ յաւժարութեամբ սրտի կալ նոցա ի Տէր:
24. Զի էր այր զուարթամիտ՝ եւ լի՛ Հոգւով Սրբով եւ հաւատովք: Եւ յաւելա՛ւ ժողովուրդ բազում Տեառն:
25. Եւ ե՛լ ի Տարսոն խնդրել զՍաւղոս, եւ գտեալ զնա ա՛ծ յԱնտիոք:
26. Եւ եղեւ նոցա զա՛մն ողջոյն ժողովել յեկեղեցին, եւ ուսուցանե՛լ ժողովուրդ բազում, եւ անուանել նախ յԱնտիոք զաշակերտեալսն՝ քրիստոնեայս:
27. Ընդ աւուրսն ընդ այնոսիկ իջին յԵրուսաղեմէ մարգարէ՛ք յԱնտիոք:
28. Յարուցեալ մի ոմն ի նոցանէ անուն Ագաբոս, նշանակեաց հոգւովն սո՛վ մեծ լինել ընդ ամենայն աշխարհ, որ եղե՛ւ առ Կղաւդեաւ:
29. Բայց յաշակերտաց անտի որպէս զիարդ կարա՛ւղ ոք էր, իւրաքանչիւրոք ի նոցանէ որոշեցին առաքե՛լ ի պէտս եղբարցն, որ բնակեալ էին ի Հրեաստանի:
30. Զոր եւ արարին իսկ առաքեալք առ երիցունսն ի ձեռն Բառնաբայ եւ Սաւղոսի:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: