Զաքարիայի մարգարեության մեկնություն 1։13

Բացատրական աստվածաշունչ, Ա. Պ. Լոպուխինի (†1904)

13-16. «Այնժամ Տերը, ի պատասխան ինձ հետ խոսող հրեշտակի, ասաց բարի խոսքեր, մխիթարության խոսքեր»: [13] «Եվ Հրեշտակը, որ խոսում էր ինձ հետ, ասաց. «Հայտարարի՛ր ու ասա՛. այսպես է ասում Զորությունների Տերը. Ես խիստ նախանձախնդիր եղա Երուսաղեմի և Սիոնի համար»»։ «Եվ մեծ ցասումով բարկանում եմ այն ազգերի վրա, որոնք ապրում են խաղաղության մեջ, որովհետև երբ Ես փոքր-ինչ բարկանում էի, նրանք ավելացնում էին չարիքը»։ «Ուստի այսպես է ասում Տերը. «Ես ողորմությամբ պիտի դառնամ Երուսաղեմ. այնտեղ պիտի շինվի Իմ տունը, - ասում է Զորությունների Տերը, - և չափալար պիտի ձգվի Երուսաղեմի շուրջ»»։ (Սինոդական թարգ․)
   
   Բարի խոսքերի և մխիթարական խոսքերի բովանդակությունը (13-րդ համար), որ Տերն ուղղակիորեն ասաց Երուսաղեմի և մյուս քաղաքների մասին, որոնք Տերն Իրենն է կոչում (17-րդ համար), հետևյալն է. մոտենում է ընտրյալ ժողովրդի աղետների վերջը. Երուսաղեմում կկառուցվի տաճարը (հետևաբար, Տեր Աստվածը, որ բնակվում է տաճարում, կրկին մոտ կլինի Իր ժողովրդին),և քաղաքն ինքը նույնպես կվերաշինվի: Կմոռացվեն գերության նեղությունները, քանի որ Աստծու բարեհաճությունը պիտի հայտնի լինի բարիքների լիությամբ, որոնցով պիտի առատանան ճշմարիտ Աստծուն երկրպագողների քաղաքները:
--------------------------------
[13](Էջմիածին թարգ․) Ամենակալ Տէրը պատասխանեց Հրեշտակին, որ խօսում էր ինձ հետ, ասում բարութեան եւ մխիթարութեան խօսքեր:
(Արարատ թարգ․) Եվ Տերը բարի խոսքերով, մխիթարական խոսքերով պատասխանեց ինձ հետ խոսող հրեշտակին։
(Գրաբար) Եւ պատասխանի ետ Տէր ամենակալ հրեշտակին՝ որ խաւսէր յիս՝ բանս բարեաց եւ բանս մխիթարութեան։