Հովհաննես Ծործորեցի
Բայց նա նրան պատասխան չտուեց, եւ նրա աշակերտները մօտենալով՝ աղաչում էին նրան ու ասում. «Արձակի՛ր նրան, որովհետեւ մեր յետեւից աղաղակում է»:
Բայց Նա պատասխան չտվեց նրան:
Ո՞ւմ [սիրտը] չէին շարժի կնոջ վիշտն ու պաղատանքը, որ ցավերի մատնված միամորիկ դստեր համար աղաղակում էր և իրեն անարժան համարելով՝ միայն պաղատում էր ողորմություն գտնել, սակայն անգամ պատասխանի չարժանացավ: Իսկ Տերը ձգձգում էր, որպեսզի նրա փափագը մեծացներ և հեթանոսների փրկությունն արդարությամբ պատրաստեր, որովհետև ում հաճախ էր շնորհում, արհամարհում էին, իսկ ում մերժում էր, ջերմագին խնդրում էին: Որ սա այսպես է, հաջորդ [խոսքն] է ցույց տալիս, ուր անգամ աշակերտները [կնոջ համար] աղաչանքով մոտեցան [Հիսուսին]:
Նրա աշակերտները մոտեցան ու խնդրեցին Նրան՝ ասելով. «Ուղարկի՛ր նրան, աղաղակում է մեր հետևից»:
Լսողներից շատերն էին թերևս գայթակղվում, սակայն ո՛չ կինը: Եվ ի՞նչ ասեմ լսողների մասին, եթե աշակերտներն էլ այդպիսի բան մտքով անցկացրին: Սակայն թեպետ խռովվեցին, չհամարձակվեցին ցույց տալ, այլ միայն խնդրելով ասացին՝ ուղարկի՛ր, այսինքն՝ կատարի՛ր նրա խնդրանքը, որովհետև ոչ թե ուրիշի, այլ մեր հետևից է թախանձելով աղաղակում:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Բայց նա նրան պատասխան չտուեց, եւ նրա աշակերտները մօտենալով՝ աղաչում էին նրան ու ասում. «Արձակի՛ր նրան, որովհետեւ մեր յետեւից աղաղակում է»:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 15:21
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: