Եզեկիելի մարգարեության մեկնություն 46։17

Ա. Լոպուխին

«Եթե նա իր ժառանգությունից պարգև տա իր ծառաներից մեկին, ապա դա նրան կպատկանի մինչև ազատագրման տարին, իսկ հետո կվերադառնա իշխանին. նրա ժառանգությունը պիտի անցնի միմիայն իր որդիներին»։ [17] (Սինոդական թարգ․)
   
Տե՛ս Եզեկիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 46:15
--------------------------------
[17](Էջմիածին թարգ․) Իսկ եթէ իր ժառանգութիւնից պարգեւ տայ իր ծառաներից մէկին, դա նրանը կը լինի մինչեւ թողութեան տարին, ապա նորից կը վերադարձուի իշխանին: Բայց նրա որդիների ժառանգութիւնը նրանցը կը լինի:
(Արարատ թարգ․) Եվ երբ իր ժառանգությունից պարգև տա իր ծառաներից մեկին, դա նրանը կլինի մինչև ազատության տարին, հետո իշխանին կվերադառնա. նրա ժառանգությունը միմիայն իր որդիներինը պիտի լինի։
(Գրաբար) թէ եթէ տացէ պարգև 'ի ժառանգութենէ իւրմէ միում 'ի ծառայից իւրոց, եղիցի նմա այն մինչև ցտարին թողութեան, և ապա դարձցի անդրէն առ առաջնորդն. բայց ժառանգութիւն որդւոց նորա՝ նոցի՛ն եղիցի։