Ա. Լոպուխին
«Տանից դուրս՝ սուրը, իսկ տանը՝ ժանտախտն ու սովը։ Ով դաշտում է, սրով պիտի մեռնի, իսկ ով քաղաքում է, նրան սովն ու ժանտախտն են կուլ տալու»։ [15] (Սինոդական թարգ․)
Բաց դաշտում մարտերն ավարտվում են լիակատար պարտությամբ, քաղաքներն անկարող են դիմակայելու պաշարման ծանրությանը և սովի ու համաճարակների պատճառով ստիպված են հանձնվել։ Իհարկե, ամբողջ բնակչությունը չէ, որ կորստյան է մատնվելու․ այստեղ կիրաված է հիպերբոլա (չափազանցություն)։ Այստեղ առկա արտահայտությունները հիշեցնում են Մատթեոսի Ավետարանի 24։16–18-րդ և Մարկոսի Ավետարանի 13:15, 16-ր համարները.
«Սովը կուլ կտա․․․» - սա օքսիմորոն (նրբաբանություն) է՝ հակասական հասկացությունների համակցություն:
Տե՛ս Եզեկիելի մարգարեության մեկնություն գլուխ 7:10
--------------------------------
[15](Էջմիածին թարգ․) «Սրով պատերազմը՝ դրսից, սովն ու համաճարակը՝ ներսից: Ովքեր դրսում են լինելու՝ սրով են վերջ գտնելու, իսկ ովքեր քաղաքում՝ սովից ու համաճարակից են մեռնելու:
(Արարատ թարգ․) Սուրը՝ դրսից, իսկ ժանտախտն ու սովը՝ ներսից. դաշտում գտնվողը սրով պիտի մեռնի, իսկ քաղաքում գտնվողին սովն ու ժանտախտն են լափելու։
(Գրաբար) Պատերազմ սրոյ արտաքուստ, և սով և մահ ‘ի ներքուստ. և որ ‘ի բացի՛ իցեն, սրո՛վ վախճանեսցին, և որ ‘ի քաղաքի իցեն, սովով և մահուա՛մբ վախճանեսցին։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: