Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Եւ Երուսաղէմ ելնելու ճանապարհի վրայ էին. Յիսուս աշակերտներից աւելի առաջ էր գնում. իսկ նրանք, որ նրա յետեւից էին գնում, զարմացած էին ու վախենում էին: Եւ նա նորից վերցնելով Տասներկուսին՝ առանձին, սկսեց ասել նրանց, թէ ինչ բաներ պիտի պատահեն իրեն:
Մինչ երուսաղեմում Հիսուսի մասին այդ բաներն էին մտածու և ամեն ոք իր մտքի համաձայն պատրաստություններ էր տեսնում, Հիսուսի տնօրինությունն ավարտելու ժամանակը հասավ և նա աշակերտներին ձայն տվեց պատրաստվել ուղևորության՝ զատկական տոնին Երուսաղեմ գնալու: Նիսանի 2 կամ մարտի 25-ի շաբաթ օրը Եփրայիմի առանձնության վերջին օրը կարող եք համարել, իսկ հաջորդ միաշաբթին՝ նիսանի 3 կամ մարտի 26-ը՝ Եփրայիմից մեկնելու օրը: առաքյալներն այս ուղևորությանը բոլորովին հավանություն չէին տալիս՝ կարծես մի չար նախազգուշացում ունենալով: Պատրաստ էին՝ համոզելու Հիսուսին՝ այս անգամ խուսափել զատկական ուխտագնացությունից, բայց հաջողության հասնելու հույս չունեին: այս անգամ Հիսուսի կամքը հաստատուն էր:
Այստեղ շատ խորհրդավոր բացատրություն է տալիս Մարկոսը. «Երթայր Յիսուս առաջի քան զնոսա, եւ զարմացեալ էին որ զհետն երթային եւ երկնչէին»: Հիսուս ուշադրություն չի դարձնում աշակերտների զգուշության առաջարկներին, վերջին անգամ Երուսաղեմում տեղի ունեցած փորձանքներին, սինեդրիոնի ընդունած որոշմանը, իր համար խոստացած վարձատրությանը: Նա արիաբար քայլում է առջևից: Առաքյալները բռնազբոս հետևում էին Նրան հիացմունք ու զարևմանք արտահայտելով, թե ինչպես կարող է այսպես համարձակ Երուսաղեմ գնալ: Զարմանքը քանի գնում, ավելանում էր, երբ լսում էին սինեդրիոնի որոշման վերաբերյալ մանրամասներ: Բոլորին էլ վախի զգացում էր համակել: Վախենում էին թե՛ իրենց համար, թե՛ մանավանդ շատ սիրելի Հիսուսի, որի հետ այդքան սիրով կապվել էին, և ում գործը նույնպես սիրում էին և չէին ուզում, որ այդքան շուտ վնաս կրի և այդպես համարձակորեն դեմ գնա վտանգին: Բայց չեն կարողանում փոխել Հիսուսի մտադրությունը: Նա քայլում է առջևից, իսկ իրենք, թեև զարմանքով ու վախով, պարտավորված էին հետևել Նրան ու Վարդապետին մենակ չթողնել:
32-34. Եւ Երուսաղէմ ելնելու ճանապարհի վրայ էին. Յիսուս աշակերտներից աւելի առաջ էր գնում. իսկ նրանք, որ նրա յետեւից էին գնում, զարմացած էին ու վախենում էին: Եւ նա նորից վերցնելով Տասներկուսին՝ առանձին, սկսեց ասել նրանց, թէ ինչ բաներ պիտի պատահեն իրեն: «Ահա ելնում ենք Երուսաղէմ. եւ մարդու Որդին պիտի մատնուի քահանայապետներին ու օրէնսգէտներին, եւ նրան մահուան պիտի դատապարտեն ու հեթանոսներին պիտի յանձնեն. նրան պիտի ծաղրեն. նրան պիտի ծեծեն ու նրա վրայ պիտի թքեն. եւ պիտի սպանեն. եւ երրորդ օրը նա յարութիւն պիտի առնի»:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 20:17
Թեոֆիլակտ Բուլղարացի
32-33. Եւ Երուսաղէմ ելնելու ճանապարհի վրայ էին. Յիսուս աշակերտներից աւելի առաջ էր գնում. իսկ նրանք, որ նրա յետեւից էին գնում, զարմացած էին ու վախենում էին: Եւ նա նորից վերցնելով Տասներկուսին՝ առանձին, սկսեց ասել նրանց, թէ ինչ բաներ պիտի պատահեն իրեն:
Ինչո՞ւ է Հիսուսը իր աշակերտների համար կանխատեսում, թե Իր հետ ինչ է լինելու: Նրանց ոգիները զորացնելու համար, որպեսզի նախապես լսելով այդ մասին՝ նրանք համարձակորեն դիմանան դրան, երբ այն իրականանա, և անսպասելիությունից չկոտրվեն: Նրանք դեռ պետք է իմանան, որ Նա Իր կամքի համաձայն է տառապելու: Քանզի ով կանխատեսում է տառապանքը, կարող է խուսափել դրանից, իսկ եթե չի խուսափում, ապա ակնհայտորեն ինքնակամ հանձնվում է տառապանքին: Բայց քանի որ տառապանքների մասին պետք է բացահայտվեր միայն ամենամոտ աշակերտներին, ուստի Նա, առաքյալներին ժողովրդից առանձնացնել ցանկանալով, ճանապարհին նախազգուշացնում է բոլորին: Ավելին, բոլորին նախազգուշացնելով և ճանապարհին իր շտապողականությամբ՝ Տերը ցույց է տալիս նաև այն, որ Ինքը, հանուն մեր փրկության, շտապում է դեպի տառապանքը և չի փախչում մահից:
Ա․ Լոպուխին
32-33. Եւ Երուսաղէմ ելնելու ճանապարհի վրայ էին. Յիսուս աշակերտներից աւելի առաջ էր գնում. իսկ նրանք, որ նրա յետեւից էին գնում, զարմացած էին ու վախենում էին: [32] Եւ նա նորից վերցնելով Տասներկուսին՝ առանձին, սկսեց ասել նրանց, թէ ինչ բաներ պիտի պատահեն իրեն: «Ահա ելնում ենք Երուսաղէմ. եւ մարդու Որդին պիտի մատնուի քահանայապետներին ու օրէնսգէտներին, եւ նրան մահուան պիտի դատապարտեն ու հեթանոսներին պիտի յանձնեն. (Սինոդական թարգմ․)
Մարկոսը նշում է, որ Քրիստոսի ու առաքյալների Երուսաղեմ ելնելու ժամանակ, որտեղ Տերը պետք է ճաշակեր տառապալից մահը, Փրկիչը քայլում է առաքյալների առջևից, ասես խրախուսում է նրանց, իսկ նրանք սարսափում են, այսինքն՝ մեծապես զարմանում են Նրա համարձակությունից:
«Նրա յետեւից էին գնում, ու վախենում էին»։ Ըստ լավագույն ընթերցման՝ «Եվ նրանք, ովքեր հետևում էին» («oi akolouqountej»), այսինքն՝ Քրիստոսին (ոչ թե առաքյալներին) համակրող և Նրա հետ Երուսաղեմ բարձրացող մարդիկ: Երուսաղեմում Իրեն սպասող մահվան մասին Քրիստոսի խոսքերը լսելով՝ նրանք շատ վախեցան:
---------------------------------------
[32] (Էջմիածին թարգմ․) Եւ Երուսաղէմ ելնելու ճանապարհի վրայ էին. Յիսուս աշակերտներից աւելի առաջ էր գնում. իսկ նրանք, որ նրա յետեւից էին գնում, զարմացած էին ու վախենում էին: Եւ նա նորից վերցնելով Տասներկուսին՝ առանձին, սկսեց ասել նրանց, թէ ինչ բաներ պիտի պատահեն իրեն:
(Արարատ թարգմ․) Նրանք Երուսաղեմ բարձրանալու ճանապարհին էին։ Հիսուսը նրանցից առաջ ընկած գնում էր. աշակերտները զարմացած ու վախեցած նրան էին հետևում։ Հիսուսը տասներկուսին դարձյալ առանձնացրեց և սկսեց նրանց ասել, թե իրեն ինչե՛ր են պատահելու։
(Գրաբար) Եւ էին ի ճանապարհի՛ մինչ դեռ ելանէին յԵրուսաղէմ. եւ երթա՛յր Յիսուս առաջի քան զնոսա, եւ զարմացեա՛լ էին որ զհե՛տն երթային. եւ երկնչէի՛ն: զևէ Եւ առեալ միւսանգամ զերկոտասանսն առանձինն, սկսաւ ասել նոցա զինչ ա՛նցք անցանելոց իցեն ընդ նա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: