Ա․ Լոպուխին
Եվ նա նրանց ասաց. «Ես հրեա եմ, հավատում եմ երկնքի Տեր Աստծուն, Ով արարել է ծովն ու ցամաքը»: (Սինոդական թարգ․)[9]
Պետք է կարծել, որ մեջբերված բառերը նավի վրա Հովնանի ասած խոսքի միայն սկիզբն են ներկայացնում, ինչից հետո մարգարեն պատմում է Նինվեի իր առաքելության և Տեր Աստծու ներկայությունից փախուստի մասին, ինչը երևում է 10−րդ համարի երկրորդ հատվածից: Տեղի ունեցող փոթորիկն ու նրա վրա ընկած վիճակն ավելի շատ մարգարեին պետք է զարմանք պատճառեին, քան թե նավի վրա գտնվող մյուս մարդկանց, քանի որ դրանց մեջ մարգարեն տեսավ Տիրոջ անսահման մեծության ու իր սխալ լինելու նշանները։ Այս երկուսն էլ նա ազնվորեն խոստովանում է հեթանոսների առաջ։ Այս վերջիններիս համար նա նախևառաջ պարզաբանում է, որ հրեաների Աստվածը տիեզերքի (երկինք, ծով և ցամաք) Տերն է։ Միայն այս գաղափարը յուրացնելով է, որ հեթանոսները կարող էին հասկանալ նաև մարգարեի խոսքում եղած մնացյալ պարագաները. թե ինչ կապ ունի Տեր Աստվածը Նինվեի հետ, և թե ինչքան վտանգավոր է Աստծուն չհնազանդվելը:
--------------------------------
[9](Էջմիածին թարգ․) Ասաց նրանց. «Ես Տիրոջ ծառան եմ, պաշտում եմ երկնքի Տէր Աստծուն, որն ստեղծեց ծովն ու ցամաքը»:
(Արարատ թարգ․) Եվ նա նրանց ասաց. «Ես եբրայեցի եմ և պաշտում եմ երկնքի Աստծուն՝ Տիրոջը, որ ստեղծել է ծովը և ցամաքը»։
(Գրաբար) Ասէ ցնոսա. Ծառայ Տեառն եմ ես, եւ զՏէր Աստուած երկնից պաշտեմ՝ որ արար զծով եւ զցամաք։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: