Հովնանի մարգարեության մեկնություն 4:7

Ա․ Լոպուխին

Եվ հաջորդ օրը վաղ առավոտյան Աստված հրամայեց որդին, որպեսզի ուտի բույսը, ու այն չորացավ: (Սինոդական թարգ․)[7]
   
Տեʹս Հովնանի մարգարեության մեկնություն գլուխ 4:6
--------------------------------
[7](Էջմիածին թարգ․) Եւ յաջորդ օրը վաղ առաւօտեան Աստուած հրամայեց որդին, որը կերաւ դդմենին, եւ այն չորացաւ:
(Արարատ թարգ․) Աղոթք արեց Տիրոջն ու ասաց. «Օ՜, Տե՛ր, սա չէ՞ր, ինչ որ ասում էի, քանի դեռ իմ երկրում էի։ Դրա համար շտապեցի փախչել Թարսիս, որովհետև գիտեի, որ դու ողորմած, գթառատ, երկայնամիտ ու բազումողորմ Աստված ես և կզղջաս չարիքի համար։
(Գրաբար) Եւ հրաման ետ Աստուած որդանն՝ առաւաւտուն ի վաղիւ անդր. եհար զդդմենին՝ եւ ցամաքեցաւ։