Հովհաննես Ծործորեցի
Յիսուս նրան ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, որ այս գիշեր, դեռ աքաղաղը չկանչած, երեք անգամ ինձ պիտի ուրանաս»::
Պետրոսն ասաց Նրան. «Թեկուզ Քեզ հետ մեռնել հասնի, Քեզ չեմ ուրանա»: Այդպես էին ասում նաև բոլոր աշակերտները:
Ղուկասը հայտնապես ցույց է տալիս, թե Քրիստոսը որքա՛ն վստահ էր Իր վճռի մեջ, և որ Պետրոսն էլ նույնչափ ընդդիմանում էր` կամ Նրա հանդեպ ունեցած անսահման սիրո զգացումից, որով թեպետ ո՛չ այդ ժամանակ, բայց հետո մեռավ Նրա համար, կամ էլ` որովհետև ազատվեց մատնության կասկածից և մատնիչին հանդիմանված տեսավ, ուստի դրանից հետո խիզախելով և մյուսներից ավելի փքվելով` ասաց.
«Թեկուզ Քեզ հետ մեռնել հասնի, Քեզ չեմ ուրանա»:
Այդ պատճառով էլ [Տերը] կասեցրեց նրան. ոչ թե հենց Ինքը նրան մղեց գցեց ուրացության մեջ, քա՛վ լիցի, այլ լոկ հեռացրեց Իր օգնությունը, որը [Պետրոսը] չխնդրեց, հանդիմանելով մեր մարդկային բնության տկարությունը: Սրանից կրոնական մեծ իմաստություն ենք սովորում. այն, որ միայն մարդու հոժարությունը բավական չէ բարի գործի իրականացման համար, եթե Աստված չսատարի: Նաև եթե վայելում ենք վերին օգնականությունը, իսկ ինքներս հոժարություն չունենք, դարձյալ կորստյան ենք մատնվում: Այս երկուսն էլ Հուդան ու Պետրոսն են ցույց տալիս. Հուդան վայելեց [Աստծո] խնամքը, բայց օգուտ չստացավ, որովհետև չկամեցավ իր փրկությունն ու ինքն էլ իր կողմից չնպաստեց դրան, իսկ Պետրոսը, թեպետ կամեցավ, բայց մի բանի մեջ [Աստծո] օգնությունը չվայելելով` ինքն էլ գլորվեց: Որովհետև առաքինությունն այս երկուսից է հյուսվում ու գործվում:
Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Յիսուս նրան ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, որ այս գիշեր, դեռ աքաղաղը չկանչած, երեք անգամ ինձ պիտի ուրանաս»:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մատթեոսի գլուխ 26:33
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: