Եզեկիելի մարգարեության մեկնություն 17։6

Ա. Լոպուխին

«Եվ նա աճեց ու դարձավ մի որթատունկ՝ լայնատարած, ցածր հասակով, դրա ճյուղերը դեպի նա խոնարհվեցին, և դրա արմատները նրա տակ էին. և նա մի որթատունկ դարձավ, և ոստեր հանեց ու ընձյուղներ արձակեց»։ [6] (Սինոդական թարգ․)
   

   «Որթատունկ» - որը չնայած ազնվական ծառատեսակ է, բայց մայրու ծառի (եղևնու) նման թագավորական ծառ չի համարվում (այս ծառատեսակները մարմնավորում են Հեքոնիային և Սեդեկիային):

   «Լայնատարած, ցածր հասակով» - մարգարեն ի նկատի ունի այսպես կոչված «պառկած խաղողը», որն այժմ նույնպես տարածված է Սիրիայում: Այլաբանության իմաստը տե՛ս 14-րդ համարի բացատրության մեջ։

   «Դրա ճյուղերը դեպի նա խոնարհվեցին, և դրա արմատները նրա տակ էին» - հնարավոր է, որ եբրայական տեքստն ունեցել է այն նշանակությունը, որը հաստատվում է նաև 7-րդ համարում. «Այս որթատունկն իր արմատներով թեքվեց նրա կողմը», այսինքն՝ դեպի արծիվը, ինչը վկայում է Սեդեկիայի թագավորության վասալական բնույթ ունենալու մասին։ «Եզեկիելի մարգարեության այս բաժինը բացահայտում է Նաբուգոդոնոսորի ամենախորը մտադրությունների մասին զարմանալիորեն պարզ պատկերացումները, քանի որ Նաբուգոդոնոսորը Սեդեկիային բարիք էր ցանկանում և նրանից պահանջում էր միայն ճանաչել Բաբելոնի գերագահ իշխանությունը» (Կրեչմար):

   «Եվ ոստեր հանեց ու ընձյուղներ արձակեց» - սա ցուցում է Սեդեկիայի օրոք Հուդայի թագավորության բնականոն զարգացման մասին՝ չնայած Բաբելոնի հետ ունեցած վասալային հարաբերություններին:
--------------------------------
[6](Էջմիածին թարգ․) Բուսաւ ու եղաւ վտիտ, տեսքով փոքր որթատունկ. վրան ոստեր երեւացին: Նրա արմատները տակն էին: Որթատունկը մեծացաւ, ողկոյզներ տուեց, իր շիւերն արձակեց:
(Արարատ թարգ․) Նա աճեց ու տարածված, ցածր մի որթատունկ դարձավ, դրա ճյուղերը դեպի նա ուղղվեցին, արմատները նրա տակ էին. նա մի որթատունկ դարձավ, ոստեր հանեց և ընձյուղներ արձակեց։
(Գրաբար) և բուսա՛ւ՝ և եղև յորթ տկար. և փոքր տեսութեամբ, յերևե՛լ ուռոց իւրոց 'ի նմա. և արմատք նորա 'ի ներքոյ նորա էին, և եղև յորթ մեծ. և եհան անդ ողկոյզս, և արձակեաց զբարունակս իւր: