Եսայու մարգարեության մեկնություն 27։4

Ա. Լոպուխին

Իմ մեջ զայրույթ չկա, սակայն եթե որևէ մեկը հակադարձի Ինձ իր մեջ եղող տատասկներով ու փշերով, Ես պատերազմով նրա դեմ դուրս կգամ, ամբողջովին կայրեմ նրան։ [4] (Սինոդական թարգ․)
   
Տե՛ս Եսայու մարգարեության մեկնություն գլուխ 27:3
--------------------------------
[4](Էջմիածին թարգ․) Չեղաւ մէկը, որ ձեռք չտար նրան: Ո՞վ է, որ կ՚օգնի ինձ ագարակի մէջ պահպանելու արտի հունձը: Սրա համար պատերազմողին այսուհետեւ պիտի անարգեմ: Ահա թէ ինչու Տէրը կատարեց այն ամէնը, ինչ որ կարգադրեց: «Այրուեցինք», - ասում են ու բողոքում նրա բնակիչները.
(Արարատ թարգ․) Ես զայրույթ չունեմ. եթե այն ինձ փուշ և տատասկ մատուցեր, պատերազմով կհարձակվեի նրա վրա և բոլորը միասին կայրեի,
(Գրաբար) Զի չէր որ ոչ ձեռնամուխ լինէր ի նա. ո՞ դիցէ զիս պահել զոճ արտոյ յագարակի. վասն այսր պատերազմողի անարգեցի զնա այսուհետեւ: Վասն այսորիկ արար Տէր զամենայն ինչ զոր կարգեաց. այրեցաք ասէ.