Մաղաքիա արք. Օրմանյան
Եւ բազում դեւեր էին հանում, բազում հիւանդների օծում էին իւղով ու նրանց բժշկում:
Տե՛ս Մեկնություն Ավետարան ըստ Մարկոսի գլուխ 6:8
Կիպրիանոս Կարթագենացի
Եւ բազում դեւեր էին հանում, բազում հիւանդների օծում էին իւղով ու նրանց բժշկում:
Անհրաժեշտ է, որ մկրտվածը նաև օծում ստանա, որպեսզի այն ստանալով՝ նա կարողանա Աստծո օծյալ դառնալ և իր մեջ Քրիստոսի շնորհը ունենալ: Այնուհետև, Պատարագի ժամանակ սեղանի վրա յուղ է օրհնվում, և մկրտվածները օծվում են դրանով: Սեղան և Եկեղեցի չունեցողը չի կարող նաև յուղ օրհնել:
Թեոֆիլակտ Բուլղարացի
Եւ բազում դեւեր էին հանում, բազում հիւանդների օծում էին իւղով ու նրանց բժշկում:
Այն մասին, որ առաքյալները յուղով օծել են, խոսում է միայն Մարկոսը և նաև Հակոբոսը՝ Տիրոջ եղբայրը, իր ընդհանրական նամակում. «Հիվա՞նդ է ձեզնից մեկը, թող կանչի եկեղեցու երեցներին, և նրանք նրա վրա թող աղոթք անեն, թող յուղով օծեն նրան Տիրոջ անունով» (Հակ. 5։14): Յուղը օգտակար է նաև հիվանդությունների դեմ գործածվելու ժամանակ, օգտագործվում է օծման համար, կիրառվում է ուրախ հոգեվիճակում և խորհրդանշում է Աստծո ողորմությունն ու Հոգու շնորհը, որով մենք ազատվում ենք հիվանդություններից և որից ստանում ենք և՛ լույս, և՛ ուրախություն, և՛ հոգևոր զվարթություն:
Ա. Լոպուխին
Եւ բազում դեւեր էին հանում, բազում հիւանդների օծում էին իւղով ու նրանց բժշկում: (Սինոդական թարգ․) [13]
Մարկոսի կողմից դևեր հալածելը ներկայացվում է որպես առաքյալների առաջին գործ (Մարկ. 1։34) և տարբերվում է հիվանդներ բուժելուց: Յուղով օծումը, ինչպես հին ժամանակներում, այնպես էլ այժմ Արևելքում ունի բուժիչ նշանակություն (հականեխիչ միջոցի նման մի բան է): Բայց առաքյալները, ինչպես երևում է այս հատվածի խոսքի համատեքստից, յուղն ավելի շատ օգտագործում են որպես այն բժշկման գործողության խորհրդանիշ, որը նրանք ցանկանում էին կիրառել այս կամ այն հիվանդի վրա: Նմանատիպ գործողություն կատարեց նաև ինքը Քրիստոս՝ կույրի աչքերը ցեխով օծելով (Հովհ. 9։6): Յուղ օգտագործելով՝ առաքյալները, այսպես ասած, հիվանդներին տրամադրում էին այն հավատքին, որ իրենք կարող են օգնել նրանց, որից հետո արդեն բուժումներ էին կատարում, իհարկե, այն ժամանակ, երբ դա Նախախնամողի կամքն էր լինում: Այս սովորույթը հետագայում պահպանվում է նաև Եկեղեցում (Հակ. 5։14), և այստեղից էլ գալիս է Վերջին Օծման ժամանակ յուղի օգտագործումը:
--------------------------------
[13](Էջմիածին թարգ․) Եւ բազում դեւեր էին հանում, բազում հիւանդների օծում էին իւղով ու նրանց բժշկում:
(Արարատ թարգ․) Շատ դևեր էին հանում, շատ հիվանդների յուղով օծում էին և բժշկում նրանց։
(Գրաբար) եւ դե՛ւս բազումս հանէին՝ եւ աւծանէին իւղով զբազում հիւանդս, եւ բժշկէի՛ն զնոսա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: