Սուրբ Եփրեմ Ասորի
Հրաման արձակվեց, և իմաստունները կոտորվում էին: Փնտռում էին Դանիելին և նրա ընկերներին՝ սպանելու համար նրանց:
Քաղդեացիների մահապատիժը նրանց անարգանքի համար էր նշանակվել: Քանի որ եթե նրանք իրենց իսկ քաղաքում չէին կարողանում փրկել իրենց, ինչպե՞ս էին մտածում, որ Երուսաղեմի որդիներին գերության են բերել:
Ա. Լոպուխին
13-16. «Թագավորը բարկացավ և խիստ զայրացավ այդ բանի պատճառով և հրամայեց ոչնչացնել Բաբելոնի բոլոր իմաստուններին»։ [13] «Այդ ժամանակ Դանիելը խորհրդով ու իմաստությամբ դիմեց Արիովքին՝ թագավորական թիկնազորի պետին, որը դուրս էր եկել Բաբելոնի իմաստուններին սպանելու»։ «Եվ հարցրեց Արիովքին, որը զորեղ էր թագավորի առաջ. «Թագավորի այս սարսափելի հրամանն ինչի՞ համար է»։ Այդ ժամանակ Արիովքն ամեն բան պատմեց Դանիելին»։ «Եվ Դանիելը մտավ և խնդրեց թագավորին, որ իրեն ժամանակ տա, և ինքը թագավորին ներկայացնի երազի մեկնությունը»։ (Սինոդական թարգ․)
Կարևորագույն բարձրաստիճան խորհրդականներից մեկն էր նաև թիկնապահների (եբրայերեն՝ «ռաբ տաբախայա») պետ Արիոքը (քանի որ այս անունը յուրացվել է նաև Նաբուգոդոնոսորի զորավար Նաբուզարդանի կողմից (Երեմ. 39:9, 11, 41:10, 43:6, 52:12-15)), ուստի Նաբուգոդոնոսորը ևս գիտեր Դանիելի բացառիկ իմաստության մասին (Դան. 1։19–20): Եվ այս փաստը (Դանիելը «խոհեմ և իմաստուն կերպով դիմեց Արիոքին») ստիպեց առաջինին դադարեցնել արքայական հրամանագրի կատարումը, իսկ երկրորդին՝ համաձայնվել մարգարեի խնդրանքին: Թագավորի մեջ կրկին մոռացված երազն իմանալու հույս արթնացավ:
--------------------------------
[13] (Էջմիածին թարգ․) Հրաման արձակուեց, եւ իմաստունները կոտորւում էին: Փնտռում էին Դանիէլին եւ նրա ընկերներին՝ սպանելու համար նրանց:
(Արարատ թարգ․ 2։13) Իմաստուններին սպանելու հրամանն արձակվեց։ Որոնեցին նաև Դանիելին ու նրա ընկերներին, որպեսզի սպանեն նրանց։
(Գրաբար) Եւ հրամանն ել, և իմաստունքն կոտորէին. և խնդրէին զԴանիէլ՝ և զբարեկամս նորա սպանանել։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: