Երեմիայի մարգարեության մեկնություն 37:17

Ա. Լոպուխին

18–21.«Եվ Երեմիան ասաց Սեդեկիա թագավորին. «Ես ի՞նչ մեղք եմ գործել քո դեմ և քո ծառաների դեմ ու այս ժողովրդի դեմ, որ դուք ինձ բանտ եք գցել»»։ [17] Իսկ ո՞ւր են ձեր այն մարգարէները, որոնք մարգարէութիւն էին անում ու ասում, թէ բաբելացիների արքան չի գալու այս երկիրը՝ ձեզ վրայ: Արդ, լսի՛ր, աղաչում եմ, տէ՛ր իմ արքայ, թող աղերսանքս հասնի քո սրտին. ինչո՞ւ ես ինձ նորից յետ դարձնում Յովնաթան ատենադպրի տունը, որ այնտեղ մեռնեմ»: Սեդեկիա արքան հրաման արձակեց, եւ նրան գցեցին բանտի գաւիթը: Նրան դրսից հացագործներն օրը մի նկանակ հաց էին տալիս, մինչեւ որ հացը քաղաքից բոլորովին կտրուեց: Եւ Երեմիան մնաց բանտի գաւթում: (Սինոդական թարգմ.) 
    
     Երբ քաղդեացիները կրկին մոտեցան Երուսաղեմին, Սեդեկիան գաղտնի կանչեց Երեմիային և հարցրեց նրան, թե ինչ ճակատագիր է սպասում քաղաքին: Երեմիան նրա համար կրկին գերություն կանխատեսեց և միևնույն ժամանակ թագավորին խնդրեց, որ իր նկատմամբ ավելի մեղմ վերաբերմունք ցուցաբերի՝ նշելով, որ քաղդեացիների վերադարձի մասին իր մարգարեությունը ճշմարիտ եղավ: Դրանից հետո թագավորը նրան տեղավորեց պահակախմբի համար նախատեսված բակում:

-----------------------------------

[17](Էջմիածին թարգմ.)  Քո եւ քո պաշտօնեաների ու ժողովրդի հանդէպ ի՞նչ մեղք գործեցի, - ասաց Երեմիան Սեդեկիա թագաւորին, - որ դու ինձ բանտ ես նստեցրել:
(Արարատ թարգմ.) Երեմիան ասաց Սեդեկիա թագավորին. «Ես ի՞նչ մեղք եմ գործել քո դեմ և քո ծառաների դեմ և այս ժողովրդի դեմ, որ ինձ բանտ եք գցել։
(Գրաբար) Եւ ասէ Երեմիա ցթագաւորն Սեդեկիա. Զի՞նչ մեղայ քեզ՝ եւ ծառայից քոց՝ եւ ժողովրդեանն. զի տաս դու զիս ի տուն բանտին։